smoothie

Ontbijtsmoothies, beter dan 2 bruine boterhammen?

Sommige mensen kunnen ’s ochtends rustig twee bruine boterhammen met kaas naar binnen werken, of gebakken eieren met spek. Ik ken zelfs iemand die zonder problemen kan ontbijten met left-over sushi. Voor mij bijna onvoorstelbaar. Ik ben meestal al tevreden met alleen een paar koppen koffie, maar omdat ik weet dat het belangrijk is om goed te ontbijten heb ik een andere oplossing gevonden: smoothies.

Mijn favoriete smoothie

In mijn favoriete ontbijtsmoothie van dit moment gaan een banaan, een kiwi, een handje blauwe bessen uit de diepvries en een glas amandelmelk. Maar je kunt eindeloos varieren met smoothies natuurlijk, zeker nu al dat heerlijke zomerfruit in de winkels ligt: perziken, nectarines, kersen, mango’s, aardbeien. In plaats van amandelmelk kun je ook yoghurt of gewone melk gebruiken, en probeer eens een eetlepel havermout of hennepzaadjes. Voor mij is zo’n smoothie genoeg om het vol te houden tot de lunch. Drink smakelijk!

smoothie

 

 

 

Striptekening dieten

Het dieet-ABC

Omdat ik zo’n voorstander ben van dieten. Not, lees dit blog, vond ik het wel een stijd voor een heus lijstje. Ik laat daarbij gekke dieten zoals het lintworm-dieet en het watjes-eten-dieet even buiten beschouwing.

De A van Atkins

Het Atkins-dieet is een koolhydraatarm dieet. Het Atkins-dieet gaat ervan uit dat het gebruik van  geraffineerde koolhydraten als suiker, fructose en meel verantwoordelijk is voor de grote toename welvaartsziektes zoals overgewicht en diabetes type 2. Een gebalanceerd Atkins-dieet bestaat primair uit veel groente met beperkte koolhydraten gecombineerd met vlees of vis voor eiwitten en vetten. Veel groente eten lijkt me sowieso verstandig. En weinig suiker zal ook helpen. Maar een knapperig, versgebakken broodje laat ik echt niet links liggen. Ook niet voor meneer Atkins.

De B van Bloedgroepdieet

Het bloedgroepdieet gaat ervan uit dat elke bloedgroep weer andere  voedingsstoffen nodig heeft. Zo zou iemand met bloedgroep 0 koolhydraten moeten mijden en zo wordt zuivel alleen goed verdragen door personen met bloedgroep B en AB. De theorie is gebaseerd op het idee dat naarmate volkeren zich over aarde verspreidden, de bloedgroep zich langzaam aanpaste aan het leef- en voedingsgewoonte van de mens. Yeah right. Wel leuk bedacht natuurlijk.

De C van Cambridge-dieet

Dit lijkt me wel lekker makkelijk eigenlijk. Je hoeft niet te koken enzo, scheelt weer tijd. In plaats van normaal eten, ga je aan de calorie-arme soepen en dranken. Elke dieetdrank of elke portie soep levert 153, respectievelijk 154 calorieën. Het is idee is dat je dan je vetreserves gaat aanspreken. Net zoals vroegah toen wij nog in onze holen leefden. Leuk bedacht hoor, maar hoe ga je het volhouden om alleen maar soepen en dranken te eten.

De H van de helft van alles

Bij dit dieet blijf je gewoon lekker dooreten, alleen eet je niet de porties die je normaal zou nemen. Je eet van alles de helft. In principe zou dat moeten werken, want je neemt minder calorieën tot je. Maar ik zou zelf ook wel opletten of de dingen die je eet wel gezond zijn. En wat doe je met de restjes? Een half bakje patat weggooien, dat zou mij echt aan mijn hart gaan.

De M van Montignac

In de jaren negentig was het Montignac-dieet de manier om af te vallen. Het dieet dat door de Fransman Michel Montignac was ontwikkeld bleek voor veel mensen een erg succesvolle methode om gewicht te verliezen. Iets met goede en slechte koolhydraten. En dat je ganzenlever moest eten. En een wit broodje met kaas was uit den boze. Al helemaal niet te spreken over een broodje kroket. Nou meneer Montignac: “Nobody fucks with my broodje kroket”.

De S  van Sonja Bakker-dieet

Een gezond weekmenu met tussendoor glazen optimel en eierkoeken. Dat is mij bijgebleven van het Sonja Bakkeren. Ik denk dat de directeur van de eierkoekfabriek inmiddels een 2e huis heeft kunnen kopen dankzij mevrouw Bakker. En we hebben er de sas-dag aan overgehouden: de schijt-aan-Sonja-dag. Als je dat dan weer combineert met de balansdag, dan is er in principe niks aan de hand. Heerlijk toch?

Nog een S, het Sherry-dieet

Alleen om de titel moet ik al lachen. Ik krijg toch het idee dat ik de hele dag door sherry mag drinken. Zelf vind ik dat niet echt te drinken trouwens, dus mijn dieet zou het sowieso niet zijn. Het idee is dat je van alles de helft eet ennnnn tijdens elk gerecht een glas sherry drinkt. Zie je het voor je in de kantine, tussen al je collega’s? Het schijnt dat Juliana (jawel, de koningin) dit dieet beroemd heeft gemaakt. Dan denk ik dat prins Bernard het vrouwen-dieet deed. Lekker stel samen.

De W van Weight watchers

Punten tellen in groepsverband. Zo kun je het wel noemen. Pfff, dat tellen, alsof je op de kleuterschool zit. Ik word al moe van het idee. En wat mij betreft helpt tellen alleen in het begin, om je bewust te maken wat je eet. Trouwens: echt gezond hoeft het ook niet altijd te zijn van Weight Watchers. Zo kreeg medeblogger Laura ooit het advies om Chicken Tonight te eten. Het mag dan niet al te veel punten kosten, maar gezond is anders. Daar denken wij van www.morgenbeginikecht.nl toch echt anders over.

De Z van Ziekenhuis-dieet

Het ziekenhuisdieet is een crashdieet. Bij een crashdieet eet je veel minder dan het lichaam nodig heeft en kan je in korte tijd veel gewicht verliezen. Dit dieet werd vaak voorgeschreven aan patiënten die zo vlak voor een operatie een aantal kilo’s moesten verliezen. Alleen doen als je nog 3 kilo kwijt moet verliezen om in die ene mooie jurk te passen. Deze kilo’s komen er namelijk daarna gewoon weer bij.

Ik wil het dieet-ABC proberen compleet te maken. Help je mij mee de andere letters te vinden?

 

BreakfastInterrupted

Ontbijt als een vorst

Ik als ochtendmens kan genieten van een mooie, volle ontbijttafel.  Met de hele dag nog voor je en een lekker versgebakken broodje met wat vruchtensap voor je neus kan er wat mij betreft nog maar weinig misgaan.

Dit filmpje wilde ik jullie niet onthouden. Ontzettend mooi gemaakt… Alleen jammer van al die lekkere dingen.

 

Thee

Vergeet je dieet

Eens in de zoveel tijd staat er weer een nieuwe dieetgoeroe op. Alle dikkerdjes (waaronder ik) op aarde denken het gevonden te hebben en storten zich op dat dieet… Tot ze daarmee stoppen en weer gaan eten zoals ze daarvoor deden. Tadaaaa: daar zijn je oude kilo’s +5 cadeau.

Erica Terpstra en haar pannenkoeken

Zo zag ik ooit Erica Terpstra in gesprek met Paul de Leeuw. Ze was enorm afgevallen, heel erg bewonderenswaardig. Dat ze daarvoor haar zelfgebakken eten (pannenkoekjes) mee moest brengen naar etentjes en borrels klonk als erg vermoeiend. Dat houdt geen mens vol. En zelfs de positieve Erica Terpstra niet.

Daarom is wat mij betreft de enige methode (en ook meteen de moeilijkste) enorm kritisch kijken naar je eetpatroon om dat daarna voor altijd om te gooien. Het grootste deel zit in je hoofd. De uitvoering is maar bijzaak. We weten allemaal wat we moeten eten om af te vallen toch? Waarom lukt het ons dan niet altijd?

Niet alles of niets

Het gevaar is het alles-of-niets-dieet. Je herkent het vast wel. Je staat op, walgt van je te dikke lijf en besluit voor eens en altijd: nu ga ik er vol voor, deze week wil ik er 5 kilo af. Maar dat zijn vaak onhaalbare doelen en het betekent een weekje niets (lees: weinig) eten. Je zit in een flow, voelt je sterk en het gaat eigenlijk best lekker. Jeeej, je kunt dit. Tot je op een avond voor de bijl gaat. Je neemt toch een bakje chips en valt meteen terug in het eten van van alles, want nu maakt het toch niet meer uit. Je bent teleurgesteld in jezelf. En wat doen dikke mensen meestal als ze teleurgesteld zijn? Inderdaad: eten.

Zo deed ik het jaren en dat werkte voor mij duidelijk niet. Sterker nog: ik kwam er alleen maar van aan.

Wat werkt voor mij?

  • Neem lang de tijd om je kilo’s kwijt te raken. Calculeer in dat je af en toe dat patatje of stukje chocolaatje neemt. Dat ga je namelijk toch wel doen en dat mag ook. Ga er dan wel goed voor zitten en geniet ervan. Neem ook echt iets dat je lekker vindt. Proef elk hapje bewust en stop wanneer je gedachten afdwalen. Eerlijk is eerlijk: de eerste paar hapjes/stukjes zijn altijd het lekkerste. Die daarna kun je best skippen. Echt, probeer maar eens.
  • Doe het in stapjes. Ik ben in totaal nu 15 kilo afgevallen na mijn zwangerschap. Elke keer deed ik het in stapjes van 5. Beter te doen en lekker overzichtelijk. Ik stond af en toe even stil, om daarna weer af te vallen. Niet te snel de moed opgeven dus.
  • Maak onderscheid in weekenddagen en werkdagen. Zeg tegen jezelf dat je in het weekend wel wat lekkers mag nemen. Zo leer je dat de wereld niet vergaat als je een keer niets neemt. Het is even wennen.
  • Bekijk het in een groter geheel. Mijn dochtertje eet elke dag een andere hoeveelheid. De ene dag een hele bord vol, de andere dag 2 hapjes. Maar als ik het over de hele week bekijk, is het bij elkaar wel ongeveer dezelfde hoeveelheid. Daar heb ik van geleerd. Ga ik op woensdag uit eten, dan zorg ik dat ik dinsdag en donderdag wat minder opschep of iets lichts kook. Onder de streep krijg je niet veel calorieën extra binnen.

Kortom: spoel je dieet door de plee en ga serieus met je gedrag aan de slag. Besef dat de omslag vooral in je hoofd moet plaatsvinden. Oefen in het uitstellen van het eten van lekkere dingen wees je bewust van de smaak van je voedsel.

 

 

 

meidenloop

Mijn eerste hardloopwedstrijd

Jeeeeej, het is gelukt. Zondag 29 juni liepen maatje Karin en ik de 5 kilometer tijdens de Utregse meidenloop. En ik kan jullie vertellen dat het er nog even om spande of we ‘m uit konden lopen. We hadden wekenlang getraind en dus kon er eigenlijk weinig misgaan. Of toch? Karin kreeg op het laatste moment een bovenbeenblessure en ik, Nathalie, kon wegens een pittige keelontsteking de laatste week ook niet meer lopen.

Onze Utregse meidenloop

Om dit spannende verhaal nog wat kracht bij te zetten, volgt hier een heus fotoverslag.

Vrijdagavond 27 juni ging ik nog even een rondje hardlopen. Karin wilde haar been nog wat rust gunnen en bleef thuis. Bij thuiskomst appte ik Karin. Ik zag het even helemaal niet zitten, omdat ik geen meter vooruit kwam zo vlak voor de wedstrijd. Na 2 kilometer moest ik al lossen en dat was ik niet van mezelf gewend. Ook Karin vond het spannend. Gelukkig hadden we elkaar.

meidenloop

Zaterdag 28 juni. ’s Middags even het startnummer en het speciale meidenloop-shirt ophalen samen met Karin, vriend en kind.  Het shirt valt klein zeggen ze, dus we nemen een xxl. Daarna lekker lunchen bij Kom Buurten. Het moet natuurlijk wel gezellig blijven :).

Kom Buurten

Ik pas daar nog even het hardloopshirt. OMG, ik zie eruit als een rollade. Dat shirt valt niet een beetje klein, ik kan mezelf er met moeite in wurmen. En ademen lukt al helemaal niet. No way dat ik als een rollade (een roze rollade, dat wel) door Utrecht ga rennen. Op onderstaande foto lijkt het nog wat, maar niks is minder waar.

Meidenloop shirt

Ik ga voor plan B. Vriend houdt kind even bezig op de trappen van Perry Sport (de held) als ik op zoek ga naar een roze hardloopshirt. Ik vind er eentje, een heel wijd, knalroze exemplaar. Meteen koop ik er een kek, kort broekje bij. Dat is handig nu het weer wat warmer wordt buiten.

Hardloopshirt Nike

Karin belt me ’s avonds. Ook zij is niet blij met het rolmopserige shirt. Gelukkig heeft zij nog een roze exemplaar liggen. Ik eet die avond een bordje pasta. Dat schijnt goed te zijn qua energie en alles. Ik laat niks aan het toeval over.

En dan is het zondagochtend. De dag van de meidenloop. Ik vind het span-nend. Ontbijten lukt niet echt, maar daar maak ik me maar niet zo druk over. Om 10.00 uur ’s ochtend ga ik naar Karin, daar verzamelen we. Haar zus en nichtje doen ook mee. Daar spelden we onze rug… uhhh… buiknummers op. Het is voor mij allemaal voor het eerst. Had ik al gezegd dat ik het spannend vind? Want hoe prik je zoiets op je shirt zonder dat je er last van hebt tijdens het rennen? Heb je er überhaupt eigenlijk last van? Had ik eigenlijk een petje, zweetbandje, zonnebril of wat dan ook om moeten doen? Aaaarghhh. Ik stap op de fiets, misschien voor iedereen beter.

Buiknummer meidenloop

Aangekomen op het terrein begint het helemaal te kriebelen. Wat een hoop mensen. Ik krijg een lichte migraine van al de roze shirtjes, maar de sfeer zit er al goed in. We plassen, drinken, lopen wat rond. Twijfelen over jas aan of jas uit? Petje op of petje af? Zonnebril op of zonnebril af? Ik kom trouwens ook nog aardig wat bekenden tegen. Er is een hele wereld van sportieve mensen… ik had daar serieus geen idee van. Er lopen ook van die hele dunne rond met gordels met drinkflesjes om. Shit, had ik dat ook moeten aanschaffen?

Ineens mochten we richting veld en beginnen met de warming up. Ik vond dat al best pittig. We moesten springen en hurken en nog veel meer vermoeiende dingen. Dat doe ik anders nooit.

Zwager John (die de dag ervoor een triatlon had gedaan) was er om ons aan te moedigen, onze tassen te dragen en om foto’s te maken. Hier is er eentje van voor de wedstrijd. We stonden te wachten tot we los mochten gaan. De regen ging in ieder geval al wel los, en het waren koude en dikke druppels. Op deze foto zie je Karins zus Mirjam, mijzelf (Nathalie), nichtje Jari en Karin zelf.

Voor de wedstrijd

En toen mochten we los. Sjonge, jonge: wat was dat tof. Allemaal tegelijk en iedereen juichen. Toen wist ik nog niet dat we na 1 bocht al helemaal stil kwamen te staan: een opstopping. En dat helpt niet echt mee zo vlak na de start. Ik zei hardop dat dat onze tijd ging kosten. Alsof we daar mee bezig waren. Het klonk wel stoer trouwens. Mirjam en Jari gingen meteen al vooruit. Karin en ik moesten achterblijven, maar dat hadden we stiekem al verwacht. De rit uitlopen was voor ons al goed genoeg.

Bij het waterpunt op de Oudegracht voelde ik me bijna een professionele hardloopster. Daar stonden allemaal mensen met bekertjes water die je kon aanpakken. Maar ik had even niet nagedacht hoe je dat dan moest aanpakken en drinken terwijl je aan het rennen bent. Stom. Van schrik nam ik 2 hele grote slokken water en verslikte ik me. Van de professionele hardloopster in mij was ineens niks meer over. Vanwege de grote, koude slokken water kreeg ik ook nog eens enorme steken in mijn buik. En ik moest nog 3 kilometer. Sheisse, wat een beginnersfout. Karin had ook de steken, dat was dan wel weer gezellig. We hadden het allebei enorm zwaar. Bekijk de foto maar eens. Opgeven was voor mij echt geen optie. En voor Karin ook niet. We zullen dooooorgaan.

meidenloop

Weer 3 kilometer later komen we rennend de finish over. Ik werd aangemoedigd door vriend en kind (al heeft mijn dochter mij niet eens gezien geloof ik). Ik ben ka-pot. Maar wel een supertof gevoel. We hebben het gered. Jeeeeeeeeeeej. Deze foto is vlak na de finish gemaakt. Wat zien we er blij uit. Mirjam en Jari waren al wat eerder binnen.

Meidenloop na afloop

Hartstikke leuk hoor, dat hardlopen. Maar waarom doen we dit ook weer allemaal?

Natuurlijk voor een bitterbal op de zondagmiddag. Die smaakte ook nog eens extra lekker :).

Bitterballen

 

En toen ik de beelden terugzag op de site, werd ik me er weer even bewust van dat ik nog wat kilo’s te gaan heb. Voor mijn gevoel loop ik soepel en lichtvoetig. Afgaand op de beelden, is dat niet echt het geval. Het is meer alsof ik voor en achter 2 kussens onder mijn (roze) hardloopshirt heb gestoken.

Vanavond maar weer een salade gemaakt. En Karin en ik maken alweer plannen voor de volgende hardloopwedstrijd: de Singelloop. Doe je mee?