Sushi

Afvallen week 1: de stand van zaken

Ik ben nu een weekje bezig met mijn afvalpoging. En ik kan je zeggen dat het niet altijd makkelijk was. Het is natuurlijk nooit echt makkelijk, maar het helpt wel als je gewoon aan het werk bent en niet hele dag thuis bent met een agenda vol leuke afspraken, borrels en etentjes.

Dagje uit, hapje eten

Ik had dus veel gezellige afspraken, Een etentje hier, een concertje daar, een kraambezoek (jippie, ik ben weer tante geworden), een boswandeling tijdens lunchtijd en dus een broodje (want we moeten toch eten). Ach, je kent het wel. Dat zijn de lastige momenten. Op zulke momenten ben ik minder alert en is mijn duiveltje (alleen dit ene koekje kan best) wat beter vertegenwoordigd dan het engeltje (step away from het koekje). Maar het is niet helemaal op een fiasco uitgelopen want ik wist gedurende de dag de rem wel weer te vinden. Thank god.

Vooral geminderd met suiker

Het grootste deel van de week heb ik weinig tot geen suiker genuttigd. Ik neem namelijk alleen water, spa rood, thee of koffie. De frisdrank laat ik echt staan en dat kost me eigenlijk weinig moeite. En hoe snel je went aan minder zoet merkte ik toen ik een slokje van de ice tea van mijn vriend nam. Wat een zoete meuk.

A kroket a day…

Uiteindelijk was het ook de week van de kroket. Zowel in de indoor speeltuin als tijdens een lunch op het terras heb ik zo’n lekkere krokante, bruine rakker genuttigd. Maar enkel en alleen met in gedachten het artikel van Martijn Katan: ‘een kroket is gezonder dan u denkt’. Dat compenseerde ik dan wel met een lichte (doch voedzame) maaltijd ’s avonds van bijvoorbeeld een bruine boterham en zelfgemaakte sushi met zalm en avocado. Dat is wat ik bedoel met de rem. Elk hapje minder scheelt.

Aankomende week

En aankomende week zal ik er echt aan moeten geloven: het weegmoment. Ik probeer het uit te stellen, maar ik kan er echt niet meer onderuit. Vooralsnog ben ik de eerste werkdag wel lekker begonnen met het afslaan van een rode koek. Samen met de beroemde lunchwandeling zal dat toch wat kleine zoden aan de dijk zetten.

 

Koekjes in prullenbak

Vandaag begin ik echt

Ja mensen, genoeg geleuterd op dit blog. We gaan nu echt daadwerkelijk een stap zetten. Vandaag begin ik… echt! Karin samen met mij. En ik hoor net dat Laura ook aanhaakt. Jeeej, wat goed.

Even omschakelen

Karin begint lekker en niet lekker tegelijk. Ze is ziek en krijgt geen hap door haar keel. Ze staat dus nu al op -1 kilo. *high five*. Ik moet echt even omschakelen vandaag. Ik bedacht me net op tijd dat ik de restjes aanmaaklimonade van mijn dochter nu niet meer achterover mag gieten. Dat ging vanochtend gedachteloos bijna mis. Ik drink vanaf nu thee, spa rood met citroen en koffie. Dat wordt wel even wennen. Gelukkig krijgen we deze week ons nieuwe espressomachine.

De uitdagingen voor deze week

Het helpt mij om voor de aankomende week te bedenken wat de moeilijke momenten gaan worden (feestjes, bezoekjes, uitstapjes) en dan met jezelf af te spreken wat je wel en wat je niet eet. Een voorbeeld. Vanavond ga ik voorafgaand aan een concert wat eten met mijn vriend. We hebben daar krap een uurtje de tijd voor dus de uitdaging is om niet te gaan voor een snelle snack. Ik zet in op een salade: *klik*, dat staat nu geprogrammeerd.

Het weegmoment stel ik nog even uit

Ik vrees dat ik een paar kilo’s ben aangekomen sinds de laatste keer dat ik gelijnd heb. Omdat ik bang ben voor heel erg slecht nieuws, stel ik het wegen nog even uit. Ik kan het simpelweg nog niet aan. Mijn inschatting is dat ik 10 kilo moet zien kwijt te raken. Daar wil ik ruim 3 maanden de tijd voor nemen. Met kerst zit ik in een nauwsluitende jurk aan de dis. Beloofd!

Sporten moet ei-gen-lijk ook

Qua eten heb ik het wel op een rijtje. Ik eet 3 keer per dag een gezonde, niet te grote maaltijd en zal tussendoor wat fruit en noten nemen. Alleen dat sporten. Blghhhhhh, daar zit echt even de klad in. Ik heb al weeee-ken niet meer hardgelopen en moet het weer vanaf het begin gaan opstarten. Het zal wel moeten, want het helpt mij enorm bij het afvallen. @Karin: zullen we vanaf volgende week? Ik ga in de tussentijd ook mijn crosstrainer eens uit onder mijn stapel kleren vandaan halen.

Over 4 weken pas ik die nieuwe jurk

Ik heb vorige week een mooie jurk gekocht die net iets te strak om mijn buik zit. Over 4 weken trek ik die aan. Ik hang de jurk nu alvast in het zicht. Misschien helpt het. En op de koelkast plak ik de foto van mezelf in badpak.

Foto: Nathalie de Kievit

Liebster blog award

Yeah! Genomineerd voor de Liebster award

liebster award

Toen ik op mijn vakantie in Griekenland eindelijk een terras met wifi-signaal vond, zag ik dat Daniëlle van www.ohohmama.nl dit blog had genomineerd voor de Liebster award. Dat was nog eens een leuk bericht. Ik heb er natuurlijk meteen een borrel (of 2) op genomen.

Wat is een Liebster award?

Het is een award voor beginnende bloggers die wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken. De bedoeling is om deze blogs een beetje in the picture te zetten en de bloggers wat beter te leren kennen. Bij de award horen een aantal vragen die je moet beantwoorden, en daarna mag je zelf weer 2 blogs uitkiezen om een Liebster Award aan te geven inclusief een set nieuwe vragen.

De vragen die Daniëlle van www.ohohmama.nl mij stelde

1. Cliché, maar waarom ben je begonnen met bloggen?
Eigenlijk ben ik pas een half jaar bezig met bloggen, al speelde ik al heel erg lang met het idee. Mijn blog komt voort uit mijn eeuwige strijd tegen de kilo’s. Dat houdt me dag en nacht bezig en dat geldt voor meer mensen uit mijn omgeving. Daarom wilde ik daar graag stukjes over schrijven. En hopelijk is dat ook voor mij een stok achter de deur om dit keer echt wat met mijn gewicht te doen. Want nu moet ik wel :).

2. Favoriet pastagerecht?
Mijn zelfgemaakte spaghetti bolognese. De saus maak ik altijd in hele grote hoeveelheden zodat ik er vaker plezier van heb. En ik laat ‘m heel erg lang sudderen zodat de smaak goed in de saus trekt. En van die saus maak ik vervolgens onder andere lasagne. Dikke winst. Extra voordeel is dat dochter deze ook graag eet. We noemen het hier ook wel: ‘het recept met de verstopte groente’.

3. Wie is je ideale man of vrouw?
Ik bewonder vrouwen die schijt hebben aan hoe ze eruitzien, maar gewoon ergens voor gaan. Dat zou ik meer willen hebben. Vrouwen als Jennifer Saunders en Dawn French durven zichzelf van hun minst voordelige kant laten zien. Ze staan soms enorm voor gek en trekken de meest on-charmante outfits aan. En dat relativeert voor mij ook weer een hele boel.

4. Wie zou je uitnodigen voor een diner van vier personen bij jou thuis of in een restaurant. En ja, dat mogen overleden, levende, bekende of onbekende mensen zijn.
Hier moest ik echt even over nadenken. Ik denk dat het 4 personen zullen zijn die ook worstelen (of hebben geworsteld) met een teveel aan kilo’s en die daar smakelijk over kunnen vertellen. Ik denk aan Paul de Leeuw, Hanneke Groenteman, Erica Terpstra en Karin Bloemen. Dat moet sowieso een gezellige avond worden denk ik. Met lekkere hapjes :). 

5. Champagne of bier?
Dan toch champagne. Het gaat altijd zo klotsen als ik te veel bier drink :). Oh ja.. en in bier zitten meer calorieën. Niet geheel onbelangrijk.

6. Wat is het allermooiste dat je ooit op het internet bent tegen gekomen?
Er schiet me geen geen concreet voorbeeld te binnen, maar wat ik zo mooi vind van internet is dat mensen elkaar makkelijk kunnen helpen. Als ik een technische vraag heb over bijvoorbeeld photoshop of de html-code voor mijn website, dan zijn er altijd veel lieve mensen die een youtube-filmpje met uitleg plaatsen. En ik vind het mooi dat oudere mensen zichzelf langer kunnen redden door bijvoorbeeld boodschappen te laten bezorgen. Ik ken een ouder echtbaar dat op hun 80ste nog zelf boodschappen deed via albertheijn.nl. Ze waren dolblij met die mogelijkheid. En dat ze soms, vanwege wat onvast klikken op de muis, ineens ook een speelgoedhondje bezorgd kregen, kon de pret niet drukken.

7. Wat zou je de komende drie jaar nog willen doen of meemaken in je leven?
Ik heb veel ambities met dit blog en ik wil er nog veel meer mee gaan doen. Ik hoop dat ik straks mensen via dit blog bij elkaar kan brengen om samen af te vallen. Misschien op basis van locatie samen sporten of bij elkaar komen en tips uitwisselen. Daarnaast wil ik meer tijd in mijn bedrijf Zimot.nl steken. Dat moet volgend jaar echt op eigen benen gaan staan. Nu werk ik nog in loondienst en ontbreekt mij soms de tijd.

8. Waar ben je tot nu toe het meest trots op?
Op mijn dochter. Dat heb ik toch maar mooi even geflikt. Al leek het er lang op dat ze helemaal niet naar buiten wilde komen. En ik ben trots op het feit dat ik elke keer toch weer de moed vind om te gaan hardlopen. Nu even niet trouwens.

9. Wat is je favoriete blog, website of webshop? ( Mogen meerdere zijn. Mijn favorietenlijst is ook veel te lang).Ik vind de website www.flavourites.nl leuk. Daar vind ik allerlei toffe webshops die ik anders nooit gevonden zou hebben. En ik houd van de bakwebsite yummyinmytummy.nl. Daar staan heerlijke bakrecepten. Verder bekijk ik nieuws op www.nu.nl en ik kan niet zonder twitter. Oh ja, en dan is deze: www.scarymommy.com ook erg komisch.

10. Shoppen: online of in de winkel?
Zeker weten online. Ik heb niet altijd de tijd en de rust om de stad in te duiken en ik kom dan altijd compleet gesloopt thuis. Online shoppen kan vanaf mijn luie stoel. Heeer-lijk. Nadeel is alleen dat ik altijd iets meer koop dan goed voor me is.

En wie nomineer ik?

Ik ga nog eens goed nadenken. Ik ken vooral blogs die al jaa-ren en jaa-ren bestaan en die hebben misschien al tig Liebster awards ontvangen. Ik ga op zoek.

Geen toetje tijdens suikervrije week.

Een weekje suikervrij, je kon me opvegen

Karin en ik waren het er helemaal over eens. We zouden het eens een weekje zonder suiker doen. Een weekje moest ook wel te doen zijn toch? Nou, ik vond het uiteindelijk vrij pittig. Op mijn werk lukte het me prima. Ik sloeg een stukje taart probleemloos af. Het werd pas moeilijk toen ik uit eten ging en op de menukaart de toetjes zag staan.

Geen suiker dus geen toetje

Geen toetje tijdens suikervrije week.

Zul je net zien, in die week ging ik 2 keer uit eten. Dat maakte het ook wat lastiger. De eerste keer heb ik het toetje, de honing en het koekje afgeslagen terwijl mijn tafelgenoot genoot van een toetje met chocolademousse, caramel en merengue. En dat kostte me eigenlijk geen moeite.  Sterker nog: ik voelde me stoer en vastberaden. Tijdens de 2e keer uit eten was ik zo druk aan het kletsen dat ik pas later bedacht dat ik ijs had gegeten. Het waren 2 bolletjes ijs, maar dan nog. Niet echt de bedoeling in een suikervrije week natuurlijk.

En dan waren er ook nog twijfelgevallen

Zoete chilisausOveral zit suiker in, dus ik vond het lastig om de grens te bepalen. Wat te denken van een salade met garnalen en een ZOETE chilisaus. Mag dat? Ik heb even getwijfeld, maar uiteindelijk toch een half zakje dressing over de salade gegooid. Was heerlijk.
En een glas versgeperst sinaasappelsap, ook dat vond ik een lastige. Aangezien ik wel fruit wilde eten, vond ik een glaasje vers sap ook wel kunnen. Heel goed qua vitaminies natuurlijk.

Ontwenningsverschijnselen: hoofdpijn en misselijk

De eerste dagen ging het vrij aardig. Ik was wel gewaarschuwd over de ontwenningsverschijnselen en ja hoor: na een paar dagen begon ik me wat minder te voelen. Ik weet niet of dat door het gebrek aan suiker kwam, maar ik werd misselijk en kreeg een weeïg gevoel van al die spaatjes rood die ik dronk. En dat allemaal gecombineerd met een knallende hoofdpijn. Mijn lijf schreeuwde om een groot glas ijskoude cola. Maar dat heb ik niet gedaan, ik heb het bij spa rood en citroen gehouden. En dat is ook best lekker. Al werd het aan de einde van de week steeds moeilijker om het vol te houden.

En nu toch weer die suiker

Ik vind het heel goed om minder suiker te eten, dus daar ga ik zeker mee door. Ik denk alleen niet dat ik zo strikt zonder suiker wil. Zeker als je met vrienden de hort op bent, wil ik niet overal op hoeven letten Af en toe een stukje cake of wat honing, dat moet gewoon kunnen vind ik. Waar ik echt vanaf wil, zijn zakken snoep en de koekjes. En dat moet te doen zijn, want je hebt pas door hoe zoet dat is als je een weekje (bijna) zonder toegevoegde suiker hebt geleefd.

Ik ben benieuwd. Hebben jullie al eens een weekje suikerloos geleefd? En hoe was dat?

Nat in griekse zee

Arghhh, foto’s van mezelf in badpak

Ik was afgelopen 10 dagen op vakantie in Griekenland, Zakynthos om precies te zijn. Het was heer-lijk. We hadden een fijn huisje op een rustige plek. En het was lekker heet en dus waren we vaak in zwemkleding bij zwembad en zee te vinden. Bij gebrek aan spiegels voelde ik mezelf per dag slanker en slanker worden. In de zon met een wijntje of 3 ziet het leven er namelijk veel zonniger uit. Nog een week in Griekenland en ik zou me Doutzen Kroes wanen.

Jammer van die foto’s

Donkere wolken pakten zich samen, want tijdens vakantie worden er ook foto’s gemaakt. Nou, die hebben mij wel even de ogen geopend. Op een foto was mijn dochter op de voorgrond bezig met het haar schepje en emmertje. Het was een schattig tafereel. Ineens viel mijn oog op de mevrouw die op de achtergrond de zee in aan het lopen was. Wat een moeke was dat zeg! Bij het inzoomen schrok ik mezelf kapot. Want die mevrouw, dat was ik.

En hoppa, zo 30 kilo erbij

Ik voelde me meteen 30 kilo dikker en trok mijn verhullende jurk aan. Om mijn vakantie niet helemaal te laten verpesten, heb ik mezelf ferm toegesproken. Ik wilde niet gaan zitten sippen in mijn boerka aan de rand van het zwembad terwijl iedereen plezier aan het maken was. Zolang de andere badgasten me niet zouden terugrollen in zee kon ik toch best van de vakantie genieten? En dat lukte zowaar.

Morgen begin ik echt

Nu ben ik weer thuis. De was ligt weer schoon in de kast en de souvlaki’s behoren tot het verleden. Ik bekijk de foto’s nogmaals en neem ik mezelf voor om nu echt die laatste 10 (of zijn het er inmiddels weer 15) kilo’s weg te werken. Ik heb het zelf in de hand.

Maar wanneer begin ik? Deze week is nog wat rommelig want we zijn nog vrij met z’n 3-en en willen nog uit eten . En eerlijk gezegd: ik tik dit stukje met een saucijzenbroodje in mijn hand. Ik probeer deze week al een eerste stap te zetten. Ik neem water in plaats van ice tea, ik ontbijt weer met mijn magere yoghurt en zal bij het avondeten een bescheiden bordje nemen. En dan volgende week… volgende week, dan begin ik echt.

De desbetreffende foto durf ik niet te plaatsen. Misschien later een keer, of na een lekker Grieks wijntje. Voor nu plaats ik de foto van ondergetekende moeke onder water.

Schaaltjes chocolade met mooie spreuk

Op bezoek: koekje bij de koffie?

Dit weekend ging ik naar een goede vriendin in Groningen. Ik had daar heel veel zin in, want het is altijd beregezellig en we hadden veel bij te kletsen. Toen wij op 10 minuten afstand van elkaar woonden, zagen we elkaar meerdere keren per week. En meestal ging dat gepaard met veel thee met koekjes en chocola, frietjes, kroketten en tiramisu en een flinke fles wijn erachteraan. Kortom: ik had een reputatie hoog te houden. Nu wilde ik de situatie voor zijn dat zij allemaal lekkere dingen in huis heeft gehaald speciaal voor mij en dat ik het moeilijk vind om nee te zeggen. En dat terwijl Karin en ik in onze suikerloze week zitten.

Kennen jullie dat dilemma?

Teken van gastvrijheid

Als je aangekondigd op bezoek komt bij iemand, dan is er meestal wat lekkers bij de koffie. En dan vind ik het altijd een klein beetje onaardig om niks te nemen. Het voelt alsof je een cadeautje van iemand krijgt en dat vervolgens afwijst. Zeker als iemand er een uur voor in de keuken heeft gestaan. Misschien ben ik de enige die daar zo ingewikkeld over doet, dat zou heel goed kunnen.

Ik maak me er zelf ook schuldig aan

En eerlijk is eerlijk: ik doe het ook. Ik zorg altijd dat ik wat lekkers in huis heb als er bezoek op de stoep staat. Sterker nog: ik moet aan de beademing als we niks lekkers in huis hebben als er iemand langskomt. Gelukkig kan ik tegenwoordig redelijk bakken en heb ik zo appeldriehoekjes of cake gemaakt.

Maar misschien breng ik anderen ook in verlegenheid, omdat ze liever niets wilden nemen en zich nu verplicht voelen. Ik heb vrienden en familie die mijn zelfgemaakte taart resoluut afwijzen. Aan de ene kant voel ik me dan een beetje in mijn hemd gezet, maar aan de andere kant geef ik ze groot gelijk. Het zou toch van de zotte zijn dat je alles maar moet eten wat je aangeboden krijgt?

Vooraankondiging

Ik heb die lieve vriendin uiteindelijk een berichtje gestuurd. Dat ik probeer te minderen met zoete dingen en dat ze voor mij niks in huis hoef te halen. Ik vind een kopje thee met haar gezelschap al perfect genoeg. En wat denk je? Ze was blij met mijn berichtje en is ook een dagje gaan minderen met suiker. We hebben de dag uiteindelijk afgesloten met een paar stukjes sushi. Zonder suiker, dat wel.

Advies gevraagd

Hoe doen jullie dat? Vinden jullie het moeilijk om eten af te slaan of juist helemaal niet? Lees ook de blog van Karin die lesgeeft en regelmatig traktaties van ouders voor haar neus krijgt.