Feel the burn

Sporten staat niet gelijk aan afvallen

Noem mij een gek mens, maar ik dacht altijd dat sporten heel goed helpt bij het afvallen. Maar tot mijn schrik (of zeg ik eerlijk: blijdschap) las ik 3 januari in de Volkskrant dat sporten helemaal niet zo enorm bijdraagt aan afvallen. En waarom? Ik neem jullie even mee.

Tien minuten fietsen staat niet gelijk aan een pak koekjes

Allereerst overschatten wij massaal hoeveel calorieën we verbranden tijdens het sporten. Na 20 minuten op een loopband verbranden we misschien een handje nootjes, meer niet. Maar volgens onderzoek denken wij dat we er een hele maaltijd mee kunnen wegstrepen. En omdat we dat denken, nemen we het ook niet zo nauw met dat snoepje wat we na het sporten nemen. Of die twee glazen sportdrank. Kortom: een reëel beeld van wat je wegsport is heel belangrijk.

Van sporten ga je extra eten

Voor een studie aan de Universiteit van Maastricht lieten ze kantoorpersoneel trainen voor een marathon. En dat hielden ze bij met eetdagboeken en urinemonsters. Op basis van de metingen zouden die proefpersonen 20 kilo moeten zijn afgevallen. Maar wat bleek: hoogstens een kilo. De conclusie was dat de marathonlopers waarschijnlijk een verkeerde inschatting maakten van wat ze elke dag aten. Drie lepels meer tijdens het avondeten en 2 glazen sportdrank vallen in eerste instantie niet op, maar tellen toch mee.

En de mensen die stoppen met sporten gaan niet ineens minder eten. Die blijven hetzelfde eten alleen staat er nu minder verbranding tegenover. Dat betekent dat er kilo’s blijven plakken. Kortom: wil je echt weten wat je per dag eet, dan zou je je eten moeten afwegen.

Je compenseert sporten met bankhangen

In de British medical journal stond een analyse van Brad Metcalf. Hij analyseerde de beweging van schoolkinderen gedurende een hele dag. De kinderen die een half uur tot een uur extra gymles kregen bleken gedurende de dag maar 4 minuten meer beweging te krijgen dan kinderen die die extra gymles niet hoefden te volgen. Mensen (en dit geval kleine mensen) hebben de neiging om de beweging te compenseren. En ik kan me er wel in vinden. Als ik heftig gerend heb, dan gun ik mezelf meer rust op de bank.

Een dag continu in beweging is veel beter voor een mens dan de hele dag op je bips zitten en ineens een half uur hard sporten.

Sporten blijft wel gezond

Ook al val je er misschien niet zoveel van af als je zou willen, sporten blijft wel gezond. Je verkleint de kans op veel ziektes. Dus dikke mensen die sporten zijn wel veel gezonder dan dikke mensen die niet sporten. Het is wel belangrijk om je beweging te krijgen gedurende een dag. Maar je kunt ook stukjes wandelen, vaker de trap nemen en fietsen in plaats van de auto nemen.

Feel the burn

 

 

 

Illustratie is van Brian Gordon

Voetstappen in het zand-unsplash

Een teken van leven

Het waren drukke tijden voor mij. Ik steek veel uren in mijn bedrijf en mijn tijdelijke baan hield op met bestaan vanwege een reorganisatie. En of dat allemaal nog niet genoeg is, zijn we ook nog aan het rondkijken naar een ander huis. Maar het goede nieuws is dat ik niets ben aangekomen (ook niets afgevallen helaas). Dit is dus mijn gewicht als ik niet keihard aan het lijnen ben, maar ook niet alles eet wat ik op mijn pad vind.

Goed om te weten toch?

Stop met sporten

Ik heb in de tussentijd wel mijn research gedaan. Zo heb ik gelezen dat sporten niet altijd helpt. Sterker nog: het kan je nog meer in de problemen brengen omdat je ook meer eetlust krijgt.

Niet schransen maar bewust eten

En ik ben in het mindfull eten gedoken. Wat zoiets betekent als: bewuster eten en genieten van wat je eet. Klinkt best logisch toch?

Maar goed: deze blogs volgen deze week. Dit is een dus een soort van cliffhanger en teken van leven ineen.

Gezonde voeding

Koersoes gezonde voeding

Mijn blogberichtjes begonnen mij zelf een beetje de keel uit de hangen. Het was namelijk een beetje een herhaling van zetten. Daarom volstaat nu een korte samenvatting: ik rommel een beetje aan met mijn gewicht. Echt zwaarder word ik gelukkig ook niet, maar enorm lichter ook niet. Het zijn de donkere dagen voor kerst zullen we maar zeggen.

Dochter en ik houden allebei van waitakkies

En door naar zaken waar jullie ook wat aan hebben. Hopelijk. Het kinderdagverblijf organiseerde een informatie-avond over gezonde voeding voor kinderen. Best leerzaam leek me. Zeker omdat mijn dochter net als ik van patatjes (waitakkies zoals zij ze noemt) en andere rommel houdt. En het lijkt me niet alleen voor kinderen handig om te weten wat een goed tussendoortje is.

Geen olijfolie meer?

Alle ouders zaten braaf met kladblok en pen in de aanslag te wachten op de mevrouw die ons kwam vertellen wat goed was en wat slecht. De eerste eye opener was: ‘gebruik roomboter in plaats van olijfolie’. En dan doelde ze met name op het bakken van vlees, groente en aardappelen. Roomboter is namelijk helemaal niet zo slecht voor je, zeker niet als je het met mate gebruikt. Olijfolie is met name goed als je het koud of lauw verwerkt. En daarbij: vet is helemaal niet slecht voor je. Sinds de jaren ‘ 90 zijn we allergisch voor bijvoorbeeld volle melk, volle yoghurt en kwamen de light-producten enorm in opkomst. Maar wees niet te bang voor vet. Oké; eet geen zakje waitakkies per dag en smeer geen enorm dikke laag boter op je brood, maar een beetje boter en af en toe een beetje mayonaise (en dan Belze mayonaise is deze zonder suiker en redelijk gezond) kan echt geen kwaad.

Suiker. Geniet maar eet met… (daar is ‘ ie weer)

Iedereen weet het, maar suiker is niet goed voor een mens. Het geeft je snel een fijn gevoel en het lijkt je energie te geven maar de dip die je daarna krijgt, helpt je eigenlijk alleen maar van de regen in de drup. Wees je daarom bewust van de suiker die bijvoorbeeld in appelsap zit en in een snelle jelle. En in ontbijtgranen of tomatensaus uit een pakje zit soms ook meer dan je zou willen. Gebruik in plaats van suiker in je yoghurt eens honing, palmsuiker of kokosbloemensuiker. Kan al veel helpen.

Combineren helpt je de dag door

In sommige voedingsmiddelen zitten heel veel koolhydraten (denk aan bananen, brood en pasta). Deze geven je een snelle piek in je bloedsuiker. Deze pieken zijn niet ideaal, dat wil je het liefst een beetje gelijkmatig houden. Nou, daar is een trucje voor. Neem er altijd iets naast dat vet of eiwit bevat. Bijvoorbeeld een banaan met een paar noten ernaast of een rijstenwafel met een stukje kipfilet en wat avocado. En pastasaus met wat kaas en vlees bijvoorbeeld. Je houdt het daar langer mee uit en dus heb je daarna minder zin om te snaaien. Pure winst!

Nooit meer strijd om de korstjes

En dan de beroemde korstjes. Mijn dochter eet die dingen van de op de andere dag niet meer. En ik vroeg me af of ik moest aandringen. Wat blijkt? Korstjes zijn het minst gezonde deel van een brood en kinderen voelen dat beter aan dan volwassenen. Daar gaan een paar moeders enorm veel plezier van krijgen. Wat dat betreft was de avond al een succes.

Nog een paar wist-je-datjes. Wist je dat…

  • Chocopasta beter is dan vruchtenhagel (dat laatste bevat enorm veel suiker).
  • Kaneel op een appel ook helpt je bloedsuikerspiegel gelijk te houden.
  • Appelsap veel meer suikers bevat dan een pakje roosvicee.
  • Dat voor een kind 300 ml zuivel per dag meer dan genoeg is.
  • Dat bananenbrood met honing helemaal niet slecht voor je is.
  • Dat pure hagelslag samen met pindakaas en appelstroop de beste keuze is qua zoet broodbeleg.
  • Dat er vorig jaar kinderen op de eerste hulp zijn beland door het eten van smurfen-ijs (hallo kleurstoffen).

 

Makaron

Ik ben weer in de race

Ja, lieve lezers van me: we gaan langzaam de goede kant op. Ik had vorige week even de verkeerde afslag genomen: waar ik rechtsaf moest naar de slankeweg, nam ik het dikkepad linksaf. Maar ik heb mezelf weer aan mijn haren omhoog getrokken, wat best ingewikkeld is aangezien ik geen 21 kilo weeg. Lang verhaal kort: de grammetjes die ik er vorige week bij heb gegeten, zijn er bijna allemaal weer af.

Koken kreng

Waar ik de week ervoor moeite mee had, was het koken ’s avonds. Mijn energie was beneden alle peil en ik kon het soms niet opbrengen om lang achter de pannen te gaan staan. En dus at ik rommelig, te veel tussendoortjes en nam ik te grote porties. Nu kook ik elke avond (soms voor 2 avonden tegelijk) en schep niet te veel op mijn bord. En dan heb ik hier en daar ook nog een klein stukje speculaas gegeten. Maar dan bescheiden. Oh ja: en vrijdagavond een makaron bij de koffie. Hij was heerlijk.

Even gas bij geven

En nu moet/wil ik de tijd goedmaken en aankomende week een kilo aan gewicht verliezen. Misschien wat te hoog gegrepen, maar je moet ergens beginnen. Ik moet en ik zal deze kerst in een strakke jurk aan de dis zitten, met een blaadje sla, en een glaasje water.

En mijn lijnmatties doen mee

De uitdaging is ook om mijn lijnbuddy’s te motiveren. Die hadden namelijk niet zo’n hele beste week. Een avondje bankhangen roept een enorm verlangen op naar chocola, chips, koekjes en ijs. En dat verlangen kan ik niet wegnemen door te zeggen: ‘neem dan lekker een appel’. Sterker nog: van zo’n opmerking steek je er meteen nog een stukkie chocola bij.

Hoe we het doen, doen we het maar we gaan volgende week met z’n drieën enorm knallen. Vanavond ga ik uit eten met een goede vriendin, want het lijnen moet wel leuk blijven toch?

IMG_9784

Geschrokken van het getal op de weegschaal

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik ben deze week niet goed bezig geweest. Ik heb echt mijn best gedaan, maar de weegschaal was niet lief voor me. Het is een kloteding of ik had een kloteweek. Ergens tussenin zal de waarheid liggen. Je snapt het al: ik ben aangekomen afgelopen week.

Mijn weegschaal heeft ze niet alle 24 in het kratje

Ik houd een kleine slag om de arm, omdat mijn weegschaal de laatste weken niet echt betrouwbaar blijkt. Soms ben ik ineens 2 kilo lichter of dan ineens 3 kilo zwaarder. Inmiddels ga ik 10 keer op de weegschaal staan en neem ik het getal dat ik het vaakst voorbij zie komen. Ik begin op zijn zachts gezegd een beetje aan de kwaliteit te twijfelen.

Maar het hoeft ook niet aan de weegschaal te liggen. Ik heb misschien ook wel iets te veel geluk gehad de afgelopen weken. Hoe dan ook: al met al was het even een domper.

Een real-life-chat

Wat wel erg leuk was, was het eerste etentje van Laura, Karin en mij. Laura had heerlijk gekookt (zie onderstaande foto’s). We hebben tips uitgewisseld en moeilijke momenten gedeeld. Het is allemaal zo herkenbaar. En ook wel leuk om naast de gesprekjes via whatsapp ook in het echt van gedachten te wisselen. We hebben nieuwe doelen gesteld en gaan er weer vol voor.

Vind ons leuk

Ennnnnnn: we hebben een Facebook-pagina. Je bent welkom om je tips en ideeën met ons te delen: zowel op dit blog als op Facebook.

Foto’s van de gerechten

Laura had heerlijk gekookt voor ons.

Salade met geitenkaas, pijnboompitten en olijven

IMG_9783
Tomaatjes uit de oven

IMG_9784


Samen met de linzen en chorizo in rode wijn was het een plaatje op mijn bord

IMG_9788

 

En om het af te toppen een heerlijk nagerecht met appels (en crumbles, maar die mogen geen naam hebben)

IMG_9790

 

Salade met kip

Met de hakken over de sloot

Afgelopen week ging met vallen en opstaan. Ik zat niet in de goede flow van de week ervoor. En waarom? Geen enkel idee. Mijn duiveltje overschreeuwde mijn engeltje elke keer. Zo lastig om daar doorheen te prikken en je plan door te zetten. Elke keer sprak ik de beroemde woorden: ‘morgen begin ik echt’. En samen met mij ook Laura en Karin. We gingen allemaal niet zo heel lekker.

Dikke winst

Maar ik heb gedaan wat ik kon en merk dat ik steeds beter maat kan houden. Oké, ik neem dan wel eens een stukje chocola, maar ik kan het bij 2 kleine stukjes laten en dan ook nog pure chocola. Vroeger begon ik pas echt warm te draaien na 2 repen van 200 gram. En een zak chips. En dropjes en een fles frisdrank. Als voorgerecht dan hè?

Maar als ik me even beperk tot de pure cijfers: deze week zag ik -0,5 op de weegschaal. Niet enorme hoeveelheden, maar het is iets. Met dank aan de flinke wandelingen die ik gedurende de week heb gemaakt. Jongens, dat helpt echt als een trein.

Als je flink wilt afvallen, moet je niet te sociaal zijn

Ik at zaterdagavond een heerlijke maaltijd bij mijn broer en schoonzus. En we kwamen op het onderwerp lijnen (daar komen we altijd een keer over te spreken). We kwamen tot de conclusie dat lijnen sowieso heel moeilijk is. En al helemaal voor de mensen die een druk sociaal leven hebben. Je kunt je thuis nog wel aan je dieet houden, maar zodra er iemand op bezoek komt dan wil je wel wat lekkers in huis hebben (ik word gek als ik niks op tafel kan zetten). En je met groot gezelschap aan tafel zit, eet je automatisch een stuk meer. Je kletst wat en eet wat en nog wat en nog wat.

Hoe kan ik die knop omzetten?

In het weekend probeer ik de schade te beperken. Vandaag eet ik niks tussendoor. Maar vanaf maandag (morgen begin ik echt) ga ik weer volledig van start. En dat nog een flinke kluif (hihi), omdat ik sowieso al 3 avonden de hort op ben. Ik moet met mezelf afspraken maken. Vrijdagavond mag ik de teugels laten vieren als ik een kilo ben verloren. Daar houd ik me aan vast en dat moet me motiveren om de andere dagen rustig aan te doen. Gelukkig eet ik donderdag met Karin en Laura en ik neem aan dat we dan een lichte maaltijd gaan nuttigen. Ik mag het hopen.

Here we go… again.

 

Foto: salade met kip (door Nathalie)

Sushi

Ik heb een muizenmaag

Na een succesvolle lijnweek, mocht ik van mezelf sushi bestellen. Maar omdat mijn popje en ik veel te bespreken hadden (we dachten na over het kopen van een huis), bedachten dat het een goed idee was om uit eten te gaan. En dan naar zo’n all-you-can-eat-sushi-tent. Dat hadden we al een poos niet meer gedaan.

Goed, kind bij moeders gebracht en in 1 streep door naar het restaurant.

Eten aan de snelweg

Daar aangekomen was het een drukte van belang. Blijkbaar waren we niet de enigen met dit lumineuze idee. We kregen een tafeltje aan de rand en zagen het bedienend personeel af en aan lopen met schalen voedsel. Het leek wel alsof ik midden op de snelweg zat te eten. Vroeger zou ik daar helemaal geen punt van gemaakt hebben, maar nu vond ik het vrij onrustig. Gelukkig konden we wat schuiven waardoor oma toch een beetje rustig zat.

Laat die schalen met eten maar komen. Ik kon wel een paard op.

En meestal kan ik ook echt een paard op

Het eten was heerlijk, ik kan niks anders zeggen. Heerlijke sushi, lekkere salades en andere vis- en vleesgerechten.  Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik altijd makkelijk tot 3 rondes kom. En dat dan met vingers in mijn neus. Ik houd me soms nog in, omdat het anders gênant zou worden. Ik had dus een eer hoog te houden.

Maar niks was minder waar

Maar wat denk je? Na 1 schaal sushi had ik eigenlijk al genoeg. Ik had prima kunnen afrekenen en gaan: was heerlijk, ik heb genoten. Maar dan komt de hollander in mij naar boven. We hebben potverdikkie wel 27,50 betaald en met 8 stukjes sushi wordt dat een dure aangelegenheid. Daarnaast had ik een eer hoog te houden en wilde ik mijn liefje niet alleen met een hele schaal eten laten zitten. Kortom: ronde 2 en ronde 3 volgden elkaar in een enorm tempo op. En dan bedoel ik ook een enorm tempo. Waarom wij allebei dachten dat we nog een trein te halen hadden? Geen idee. Er zat blijkbaar nog wat haast in ons lichaam.

En toen kwam nog het toetjesbuffet

Na 3 rondes kwamen we tot de conclusie dat we aan de toetjes toe waren. Ik stond op, vastberaden en met 1 oog op de schalen met fruit, ijs, tiramisu, noga en caramel. En net voordat ik wilde aanvallen, werd ik helemaal niet lekker. Alles begon te draaien om me heen, ik moest me vasthouden om niet te vallen. Te snel opgestaan misschien? Uiteindelijk heb ik toch een bakje vol met lekker gepakt, omdat ik dacht dat het wel over zou gaan. Terug bij mijn tafeltje werd het alleen maar erger. Het hele restaurant begon te draaien en ik werd heel erg misselijk. Mijn vriend heeft mijn bakje fruit leeggegeten, de rekening gevraagd en afgerekend. We zaten na 1 uur en 3 kwartier al weer in de auto terug. Ik met een plastic zak op mijn schoot omdat ik kots- en kotsmisselijk was. Wat een deceptie, ik had er nog wel zo’n zin in gehad.

Alles of niets is niet zo slim

Achteraf denk ik dat het misschien niet zo slim is om na een week flink lijnen ineens een enorme hoeveelheid aan sushi naar binnen te schuiven in een tempo waar je u tegen zegt. Mijn lijf protesteerde gewoon. En waarom ik niet na 1 ronde gestopt ben, is me nu een raadsel. Ik weet inmiddels dat mijn maag zich snel aanpast aan kleinere hoeveelheden. En dat ik daar dan niet keihard doorheen moet gaan eten. Het was even een wake-up-call voor mij. En vandaag ga ik dus weer heerlijk rustig aan doen. Dat kan makkelijk, want ik kan 3 dagen teren op de calorieën die ik gisteren heb binnengekregen.

En het huis? Dat gaan we toch niet doen na een goed gesprek met de voors en tegens. Daar was het etentje sowieso goed voor.

Theepot op theelicht

Een werkweek lijnen, is het genoeg?

Ja lieve lezers van me. Vanochtend had ik weer een weegmoment. Na een weekend van taart, chips en frietjes heb ik gedurende de werkweek enorm goed mijn best gedaan om af te vallen. En dat is beloond. Ik zag vanochtend ruim een kilo minder (1,3) op het display van de weegschaal. Mensen, kinderen: ik word nog knokig op mijn oude dag. Steek me in, want ik waai weg.

Wat heb ik gegeten?

Ik heb er wel iets voor moeten doen of beter gezegd: laten. Ik ben echt een stuk minder gaan eten. Meestal begin ik met een bakje magere yoghurt met muesli en wat honing. Dan eet ik tot 13.00 uur 4 boterhammen met een glaasje melk on the side. De middagdip vang ik op met een paar stukjes fruit. En ’s avonds eet ik wat de pot schaft. De ene keer meer dan de andere: van een salade kun je wat meer eten dan van nasi. Voor de lekkere trek ’s avonds zet ik een grote pot thee. Dat vult goed en geeft me wat in mijn handen. En toen ik op 1 avond helemaal misselijk was van de thee heb ik een lekker waterijsje genomen. Echt een aanrader, maar ik ben dan ook erelid van de waterijsjes-fanclub.

Pittige momenten

Tuurlijk waren er ook momenten waarop mijn duiveltje stiekem in mijn oor fluisterde dat het echt geen probleem is dat ik een koekje of een kroketje nam. En toen ik bij Ikea ging lunchen, schreeuwde hij keihard in mijn oor dat ik gewoon een schaal met frietjes en balletjes moest nemen. Het werd een broodje zalm, want ik kon dat duiveltje afgelopen week heel goed negeren. Ik sprak met mezelf af dat ik vrijdagavond wat lekkers mag eten met de voorwaarde dat ik een kilo was afgevallen. Ik denk dat het sushi wordt *blij*. Maar op momenten dat het allemaal even wat minder lekker loopt, krijgt dat duiveltje de ruimte. En op dat soort momenten moet ik me ook voorbereiden.

En mijn lijnbuddies niet te vergeten

Gelukkig krijg ik ook de nodige steun. Met Laura en Karin ben ik een whatsapp-groep begonnen. Sociale controle tot je er dood bij neervalt, de dorpspomp is er niks bij. Elke avond sturen we elkaar een foto van wat we gegeten hebben. We hebben elkaar zo diverse malen gered. Want als je buddies foto’s sturen van gezonde maaltijden, dan wil je natuurlijk niet achterblijven. En ook zij zijn kilo’s kwijtgeraakt. Ik ben echt trots op ons.

Maar we zijn er nog niet

Er komen weer de nodige uitdagingen aan. Wat te denken van een familieweekend met schalen vol heerlijke tapas? En een verjaardag waarbij er natuurlijk ook taartjes zullen zijn. Ik ben van plan me te gedragen, want ik wil volgende week weer zo’n positief blog kunnen tikken. Nog 4 kilo moet eraf voor 28 november. Dat zijn nog 6 weken.

Klaar voor de start? Af!

 

 

 

cruesli1

Homemade cruesli

Ik hou wel van een flinke kom kant-en-klare cruesli met yoghurt, maar daar zit meer suiker in dan me lief is. Deze zelfgemaakte cruesli is superlekker, zonder zoveel suiker en mét übergezonde hennepzaadjes, wat wil een mens nog meer? Dit recept komt van mijn blog www.comfortkitchen.nl.

Homemade cruesli

Dit is genoeg voor een paar weken lekker en gezond ontbijten of voor tussendoor

Ingrediënten

  • 225 gram havermout
  • 60 gram zonnebloempitten
  • 30 gram wit sesamzaad
  • 60 gram hennepzaadjes
  • 150 gram amandelen (of andere noten)
  • 20 gram (rauwe) cacaopoeder
  • 1/2 theelepel zeezout
  • 1 theelepel kaneel
  • 100 gram ahornsiroop
  • 100 gram appelmoes (zonder suiker)
  • 1 eetlepel kokosolie
  • 75 gram rozijnen
  • 75 gram gedroogde cranberries

Bereiding

  • Verwarm de oven voor op 170 graden.
  • Meng alle droge ingrediënten behalve de rozijnen en cranberries goed door elkaar. Meng de ahornsiroop, appelmoes en vloeibare kokosolie er goed doorheen en spreid alles uit op een bakplaat of in een grote ovenschaal.
  • Zet ongeveer 45 minuten in de oven en schep tussendoor twee keer om. De cruesli is klaar als alles lekker goudbruin en knapperig is.
  • Haal de cruesli uit de oven, schep nog een keer om en laat helemaal afkoelen voor je de rozijnen en cranberries toevoegt. Bewaar deze cruesli in een afgesloten pot, hij blijft zeker een week of 3 goed.

Wil je meer recepten lezen? Ga dan naar www.comfortkitchen.nl

cruesli2

DSCN0115

Ik sta een weekje stil

Ik sta alweer een weekje stil, ben geen gram afgevallen helaas. Ik heb het echt helemaal aan mezelf te danken: gewoon te veel lekkere dingen gegeten. Op een verjaardag ging ik me te buiten aan een enorme schaal met bittergarnituur. Dat is echt mijn lievelings en dus vond ik het moeilijk om niks te nemen. Ik ben uiteindelijk helemaal losgegaan op de bamischijfjes en bitterballen. Of moet ik zeggen: bitterbalen :(.

Waar is dat feestje?

Toen de volgende uitdaging. Mijn dochter was jarig en dat hebben we ook gevierd die avond. Met patatjes. Zij was net zo blij geweest met een boterham met pindakaas en een plakje ‘wos’ (op z’n Utregs hè), maar dat vonden wij als haar ouders niet zo’n goed idee. Het is wel een feestdag, laten we eerlijk zijn. Ennnnn toen hadden we ook nog chips in huis. Klap op klap: allemaal niet goed. Eigenlijk, als ik het zo opsom, mag ik blij zijn dat ik niet ben aangekomen. Ik tel mijn zegeningen.

Mijn uitdagingen komende week

En bij het afsluiten van deze ‘neutrale’ lijnweek, richt ik me alweer op de aankomende week. Geen etentjes gelukkig, dat scheelt al. Maar op zaterdag vieren we de verjaardag van mijn dochter voor familie. En dat betekent dat de koelkast en de voorraadkast tot de nok toe gevuld zijn met allerlei lekkere dingen. Die branden nu al in mijn kast. Maar ik ga het gewoon proberen. Ik neem een klein stukje taart en ik ga mij verder inhouden. De wereld zal niet vergaan. Hoop ik? En de restjes taart/gehaktballetjes/knabbels gaan in een heel kittig zakje mee met de gasten naar huis. Een volwassen versie van het snoepzakje op kinderfeestjes is niet eens zo’n gek idee.

Ik hang te veel slingers op

Want ik ben inmiddels wel tot de conclusie gekomen dat ik elke week wel een reden vind om een feestje te bouwen. Ik hang, laat ik zeggen, heel wat slingers op gedurende de week. Geen file op weg naar huis? Jawel, daar nemen we een borrel op. We zijn 6 jaar en 3 dagen samen? Hatzeee, trekken we een zakje knabbels open. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus daar moet ik mee aan de slag. Waarom denk ik dat het feestje verpest is zodra ik niks lekkers kan eten? En waarom gaan dan alle remmen los? Ik ga dat de komende weken onderzoeken.

Eén geluk. Laura en Karin hadden ook een wat hobbelige start. We hebben elkaar een belofte gedaan en onszelf reeële doelen gesteld voor de komende weken. Soms heb je even een stok achter de deur nodig. Vrijdag doen we weer een weegmoment. Ik zet in op -1 kilo. En jij?