Sushi

Ik heb een muizenmaag

Na een succesvolle lijnweek, mocht ik van mezelf sushi bestellen. Maar omdat mijn popje en ik veel te bespreken hadden (we dachten na over het kopen van een huis), bedachten dat het een goed idee was om uit eten te gaan. En dan naar zo’n all-you-can-eat-sushi-tent. Dat hadden we al een poos niet meer gedaan.

Goed, kind bij moeders gebracht en in 1 streep door naar het restaurant.

Eten aan de snelweg

Daar aangekomen was het een drukte van belang. Blijkbaar waren we niet de enigen met dit lumineuze idee. We kregen een tafeltje aan de rand en zagen het bedienend personeel af en aan lopen met schalen voedsel. Het leek wel alsof ik midden op de snelweg zat te eten. Vroeger zou ik daar helemaal geen punt van gemaakt hebben, maar nu vond ik het vrij onrustig. Gelukkig konden we wat schuiven waardoor oma toch een beetje rustig zat.

Laat die schalen met eten maar komen. Ik kon wel een paard op.

En meestal kan ik ook echt een paard op

Het eten was heerlijk, ik kan niks anders zeggen. Heerlijke sushi, lekkere salades en andere vis- en vleesgerechten.  Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik altijd makkelijk tot 3 rondes kom. En dat dan met vingers in mijn neus. Ik houd me soms nog in, omdat het anders gênant zou worden. Ik had dus een eer hoog te houden.

Maar niks was minder waar

Maar wat denk je? Na 1 schaal sushi had ik eigenlijk al genoeg. Ik had prima kunnen afrekenen en gaan: was heerlijk, ik heb genoten. Maar dan komt de hollander in mij naar boven. We hebben potverdikkie wel 27,50 betaald en met 8 stukjes sushi wordt dat een dure aangelegenheid. Daarnaast had ik een eer hoog te houden en wilde ik mijn liefje niet alleen met een hele schaal eten laten zitten. Kortom: ronde 2 en ronde 3 volgden elkaar in een enorm tempo op. En dan bedoel ik ook een enorm tempo. Waarom wij allebei dachten dat we nog een trein te halen hadden? Geen idee. Er zat blijkbaar nog wat haast in ons lichaam.

En toen kwam nog het toetjesbuffet

Na 3 rondes kwamen we tot de conclusie dat we aan de toetjes toe waren. Ik stond op, vastberaden en met 1 oog op de schalen met fruit, ijs, tiramisu, noga en caramel. En net voordat ik wilde aanvallen, werd ik helemaal niet lekker. Alles begon te draaien om me heen, ik moest me vasthouden om niet te vallen. Te snel opgestaan misschien? Uiteindelijk heb ik toch een bakje vol met lekker gepakt, omdat ik dacht dat het wel over zou gaan. Terug bij mijn tafeltje werd het alleen maar erger. Het hele restaurant begon te draaien en ik werd heel erg misselijk. Mijn vriend heeft mijn bakje fruit leeggegeten, de rekening gevraagd en afgerekend. We zaten na 1 uur en 3 kwartier al weer in de auto terug. Ik met een plastic zak op mijn schoot omdat ik kots- en kotsmisselijk was. Wat een deceptie, ik had er nog wel zo’n zin in gehad.

Alles of niets is niet zo slim

Achteraf denk ik dat het misschien niet zo slim is om na een week flink lijnen ineens een enorme hoeveelheid aan sushi naar binnen te schuiven in een tempo waar je u tegen zegt. Mijn lijf protesteerde gewoon. En waarom ik niet na 1 ronde gestopt ben, is me nu een raadsel. Ik weet inmiddels dat mijn maag zich snel aanpast aan kleinere hoeveelheden. En dat ik daar dan niet keihard doorheen moet gaan eten. Het was even een wake-up-call voor mij. En vandaag ga ik dus weer heerlijk rustig aan doen. Dat kan makkelijk, want ik kan 3 dagen teren op de calorieën die ik gisteren heb binnengekregen.

En het huis? Dat gaan we toch niet doen na een goed gesprek met de voors en tegens. Daar was het etentje sowieso goed voor.

0 antwoorden

Laat een reactie achter

Wil je meepraten?
We zijn benieuwd naar jouw mening.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *