Berichten

Chocoladetaart

De verleiding van traktaties

Kan je het je nog herinneren, Je werd een jaar of 6 en je mocht trakteren in de klas… Lekkere dingen voor je klasgenoten en dan vervolgens iets heel lekkers voor de juf. Inmiddels ben ik de juf en ik kan je vertellen er is nog steeds niets veranderd. Zo kwam er laatst een leerling, waterijsjes voor de klas en voor de juf, jawel een heuse chocoladetaart, speciaal gebakken door moeder. En dan kan je aan de lijn zijn, weten dat je het beter niet kan doen, maar om 10 uur is het gewoon tijd voor koffie, begint mijn maag zin te krijgen in iets lekkers en voel ik dat ik moeder toch ook niet kan teleurstellen, dus weer voor de bijl.

Als ik naar een feestje ga lukt het me beter wanneer ik me bewust ben van de volgende dingen…

Om te voorkomen dat je voor de bijl gaat

  • Ik bedenk van te voren wat ik wel en niet ga nemen. Dus bijvoorbeeld niet de taart en wel de hapjes.
  • Door bovenstaande is het ook makkelijker om bewust nee te zeggen als me iets aangeboden wordt.
  • Het is prima om nee te zeggen wanneer er iets wordt aangeboden. Als ik me toch laat overhalen blijven ze de  volgende ronde weer aandringen en ben ik nog verder van huis.
  • De hapjes en drankjes die ik wel neem verdeel ik over de tijd dat ik er ben.
  • Ik vraag of ik mezelf mag bedienen.
  • Ik laat een deel van de ‘traktatie’ liggen tot de volgende ronde.
  • Ik zorg dat de schalen met lekkers buiten bereik staan.
  • Ik neem een klein glas.
  • Ik neem van mijn glas drinken kleine slokjes en zet na iedere slok mijn glas terug.
  • En ik drink mijn glas niet leeg tot het moment dat ik toe ben aan iets nieuws, op deze manier kan ik zeggen: “Ik heb nog”.
  • En vooral….. Ik geniet van wat ik wél eet!