Berichten

IMG_9784

Geschrokken van het getal op de weegschaal

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik ben deze week niet goed bezig geweest. Ik heb echt mijn best gedaan, maar de weegschaal was niet lief voor me. Het is een kloteding of ik had een kloteweek. Ergens tussenin zal de waarheid liggen. Je snapt het al: ik ben aangekomen afgelopen week.

Mijn weegschaal heeft ze niet alle 24 in het kratje

Ik houd een kleine slag om de arm, omdat mijn weegschaal de laatste weken niet echt betrouwbaar blijkt. Soms ben ik ineens 2 kilo lichter of dan ineens 3 kilo zwaarder. Inmiddels ga ik 10 keer op de weegschaal staan en neem ik het getal dat ik het vaakst voorbij zie komen. Ik begin op zijn zachts gezegd een beetje aan de kwaliteit te twijfelen.

Maar het hoeft ook niet aan de weegschaal te liggen. Ik heb misschien ook wel iets te veel geluk gehad de afgelopen weken. Hoe dan ook: al met al was het even een domper.

Een real-life-chat

Wat wel erg leuk was, was het eerste etentje van Laura, Karin en mij. Laura had heerlijk gekookt (zie onderstaande foto’s). We hebben tips uitgewisseld en moeilijke momenten gedeeld. Het is allemaal zo herkenbaar. En ook wel leuk om naast de gesprekjes via whatsapp ook in het echt van gedachten te wisselen. We hebben nieuwe doelen gesteld en gaan er weer vol voor.

Vind ons leuk

Ennnnnnn: we hebben een Facebook-pagina. Je bent welkom om je tips en ideeën met ons te delen: zowel op dit blog als op Facebook.

Foto’s van de gerechten

Laura had heerlijk gekookt voor ons.

Salade met geitenkaas, pijnboompitten en olijven

IMG_9783
Tomaatjes uit de oven

IMG_9784


Samen met de linzen en chorizo in rode wijn was het een plaatje op mijn bord

IMG_9788

 

En om het af te toppen een heerlijk nagerecht met appels (en crumbles, maar die mogen geen naam hebben)

IMG_9790

 

DSCN0115

Ik sta een weekje stil

Ik sta alweer een weekje stil, ben geen gram afgevallen helaas. Ik heb het echt helemaal aan mezelf te danken: gewoon te veel lekkere dingen gegeten. Op een verjaardag ging ik me te buiten aan een enorme schaal met bittergarnituur. Dat is echt mijn lievelings en dus vond ik het moeilijk om niks te nemen. Ik ben uiteindelijk helemaal losgegaan op de bamischijfjes en bitterballen. Of moet ik zeggen: bitterbalen :(.

Waar is dat feestje?

Toen de volgende uitdaging. Mijn dochter was jarig en dat hebben we ook gevierd die avond. Met patatjes. Zij was net zo blij geweest met een boterham met pindakaas en een plakje ‘wos’ (op z’n Utregs hè), maar dat vonden wij als haar ouders niet zo’n goed idee. Het is wel een feestdag, laten we eerlijk zijn. Ennnnn toen hadden we ook nog chips in huis. Klap op klap: allemaal niet goed. Eigenlijk, als ik het zo opsom, mag ik blij zijn dat ik niet ben aangekomen. Ik tel mijn zegeningen.

Mijn uitdagingen komende week

En bij het afsluiten van deze ‘neutrale’ lijnweek, richt ik me alweer op de aankomende week. Geen etentjes gelukkig, dat scheelt al. Maar op zaterdag vieren we de verjaardag van mijn dochter voor familie. En dat betekent dat de koelkast en de voorraadkast tot de nok toe gevuld zijn met allerlei lekkere dingen. Die branden nu al in mijn kast. Maar ik ga het gewoon proberen. Ik neem een klein stukje taart en ik ga mij verder inhouden. De wereld zal niet vergaan. Hoop ik? En de restjes taart/gehaktballetjes/knabbels gaan in een heel kittig zakje mee met de gasten naar huis. Een volwassen versie van het snoepzakje op kinderfeestjes is niet eens zo’n gek idee.

Ik hang te veel slingers op

Want ik ben inmiddels wel tot de conclusie gekomen dat ik elke week wel een reden vind om een feestje te bouwen. Ik hang, laat ik zeggen, heel wat slingers op gedurende de week. Geen file op weg naar huis? Jawel, daar nemen we een borrel op. We zijn 6 jaar en 3 dagen samen? Hatzeee, trekken we een zakje knabbels open. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus daar moet ik mee aan de slag. Waarom denk ik dat het feestje verpest is zodra ik niks lekkers kan eten? En waarom gaan dan alle remmen los? Ik ga dat de komende weken onderzoeken.

Eén geluk. Laura en Karin hadden ook een wat hobbelige start. We hebben elkaar een belofte gedaan en onszelf reeële doelen gesteld voor de komende weken. Soms heb je even een stok achter de deur nodig. Vrijdag doen we weer een weegmoment. Ik zet in op -1 kilo. En jij?

 

 

 

 

 

Thee

Vergeet je dieet

Eens in de zoveel tijd staat er weer een nieuwe dieetgoeroe op. Alle dikkerdjes (waaronder ik) op aarde denken het gevonden te hebben en storten zich op dat dieet… Tot ze daarmee stoppen en weer gaan eten zoals ze daarvoor deden. Tadaaaa: daar zijn je oude kilo’s +5 cadeau.

Erica Terpstra en haar pannenkoeken

Zo zag ik ooit Erica Terpstra in gesprek met Paul de Leeuw. Ze was enorm afgevallen, heel erg bewonderenswaardig. Dat ze daarvoor haar zelfgebakken eten (pannenkoekjes) mee moest brengen naar etentjes en borrels klonk als erg vermoeiend. Dat houdt geen mens vol. En zelfs de positieve Erica Terpstra niet.

Daarom is wat mij betreft de enige methode (en ook meteen de moeilijkste) enorm kritisch kijken naar je eetpatroon om dat daarna voor altijd om te gooien. Het grootste deel zit in je hoofd. De uitvoering is maar bijzaak. We weten allemaal wat we moeten eten om af te vallen toch? Waarom lukt het ons dan niet altijd?

Niet alles of niets

Het gevaar is het alles-of-niets-dieet. Je herkent het vast wel. Je staat op, walgt van je te dikke lijf en besluit voor eens en altijd: nu ga ik er vol voor, deze week wil ik er 5 kilo af. Maar dat zijn vaak onhaalbare doelen en het betekent een weekje niets (lees: weinig) eten. Je zit in een flow, voelt je sterk en het gaat eigenlijk best lekker. Jeeej, je kunt dit. Tot je op een avond voor de bijl gaat. Je neemt toch een bakje chips en valt meteen terug in het eten van van alles, want nu maakt het toch niet meer uit. Je bent teleurgesteld in jezelf. En wat doen dikke mensen meestal als ze teleurgesteld zijn? Inderdaad: eten.

Zo deed ik het jaren en dat werkte voor mij duidelijk niet. Sterker nog: ik kwam er alleen maar van aan.

Wat werkt voor mij?

  • Neem lang de tijd om je kilo’s kwijt te raken. Calculeer in dat je af en toe dat patatje of stukje chocolaatje neemt. Dat ga je namelijk toch wel doen en dat mag ook. Ga er dan wel goed voor zitten en geniet ervan. Neem ook echt iets dat je lekker vindt. Proef elk hapje bewust en stop wanneer je gedachten afdwalen. Eerlijk is eerlijk: de eerste paar hapjes/stukjes zijn altijd het lekkerste. Die daarna kun je best skippen. Echt, probeer maar eens.
  • Doe het in stapjes. Ik ben in totaal nu 15 kilo afgevallen na mijn zwangerschap. Elke keer deed ik het in stapjes van 5. Beter te doen en lekker overzichtelijk. Ik stond af en toe even stil, om daarna weer af te vallen. Niet te snel de moed opgeven dus.
  • Maak onderscheid in weekenddagen en werkdagen. Zeg tegen jezelf dat je in het weekend wel wat lekkers mag nemen. Zo leer je dat de wereld niet vergaat als je een keer niets neemt. Het is even wennen.
  • Bekijk het in een groter geheel. Mijn dochtertje eet elke dag een andere hoeveelheid. De ene dag een hele bord vol, de andere dag 2 hapjes. Maar als ik het over de hele week bekijk, is het bij elkaar wel ongeveer dezelfde hoeveelheid. Daar heb ik van geleerd. Ga ik op woensdag uit eten, dan zorg ik dat ik dinsdag en donderdag wat minder opschep of iets lichts kook. Onder de streep krijg je niet veel calorieën extra binnen.

Kortom: spoel je dieet door de plee en ga serieus met je gedrag aan de slag. Besef dat de omslag vooral in je hoofd moet plaatsvinden. Oefen in het uitstellen van het eten van lekkere dingen wees je bewust van de smaak van je voedsel.