Berichten

Schaaltjes chocolade met mooie spreuk

Op bezoek: koekje bij de koffie?

Dit weekend ging ik naar een goede vriendin in Groningen. Ik had daar heel veel zin in, want het is altijd beregezellig en we hadden veel bij te kletsen. Toen wij op 10 minuten afstand van elkaar woonden, zagen we elkaar meerdere keren per week. En meestal ging dat gepaard met veel thee met koekjes en chocola, frietjes, kroketten en tiramisu en een flinke fles wijn erachteraan. Kortom: ik had een reputatie hoog te houden. Nu wilde ik de situatie voor zijn dat zij allemaal lekkere dingen in huis heeft gehaald speciaal voor mij en dat ik het moeilijk vind om nee te zeggen. En dat terwijl Karin en ik in onze suikerloze week zitten.

Kennen jullie dat dilemma?

Teken van gastvrijheid

Als je aangekondigd op bezoek komt bij iemand, dan is er meestal wat lekkers bij de koffie. En dan vind ik het altijd een klein beetje onaardig om niks te nemen. Het voelt alsof je een cadeautje van iemand krijgt en dat vervolgens afwijst. Zeker als iemand er een uur voor in de keuken heeft gestaan. Misschien ben ik de enige die daar zo ingewikkeld over doet, dat zou heel goed kunnen.

Ik maak me er zelf ook schuldig aan

En eerlijk is eerlijk: ik doe het ook. Ik zorg altijd dat ik wat lekkers in huis heb als er bezoek op de stoep staat. Sterker nog: ik moet aan de beademing als we niks lekkers in huis hebben als er iemand langskomt. Gelukkig kan ik tegenwoordig redelijk bakken en heb ik zo appeldriehoekjes of cake gemaakt.

Maar misschien breng ik anderen ook in verlegenheid, omdat ze liever niets wilden nemen en zich nu verplicht voelen. Ik heb vrienden en familie die mijn zelfgemaakte taart resoluut afwijzen. Aan de ene kant voel ik me dan een beetje in mijn hemd gezet, maar aan de andere kant geef ik ze groot gelijk. Het zou toch van de zotte zijn dat je alles maar moet eten wat je aangeboden krijgt?

Vooraankondiging

Ik heb die lieve vriendin uiteindelijk een berichtje gestuurd. Dat ik probeer te minderen met zoete dingen en dat ze voor mij niks in huis hoef te halen. Ik vind een kopje thee met haar gezelschap al perfect genoeg. En wat denk je? Ze was blij met mijn berichtje en is ook een dagje gaan minderen met suiker. We hebben de dag uiteindelijk afgesloten met een paar stukjes sushi. Zonder suiker, dat wel.

Advies gevraagd

Hoe doen jullie dat? Vinden jullie het moeilijk om eten af te slaan of juist helemaal niet? Lees ook de blog van Karin die lesgeeft en regelmatig traktaties van ouders voor haar neus krijgt.

 

mayonaise

Vetarme bereidingswijzen

Vet is helemaal niet per se slecht voor je. Je hebt goede vetten en een mens heeft er ook gewoon wat van nodig. Maar belangrijk: wel in mate. Omdat alle kleine beetjes helpen, hier wat tips om je eten zonder al te veel vet te bereiden. Komt ‘ie:

  1. De pan voor verwarmen, het bak-en-braadproduct hierin verhitten en het vlees snel dichtschroeien. Het vlees blijft op deze wijze sappiger en neemt ook geen extra vet meer op.
  2. Laat het vlees in de Tefal-pan zonder vet eerst warm worden, er smelt dan vet uit het vlees. Zet daarna pas het vuur hoog. Zo kun je het vlees bakken in eigen vet. Met
  3. Stoom je eten. Ook goed, omdat veel vitamientjes bewaard blijven.
  4. Maak magere jus. Leg het vlees wanneer het gaar is uit de pan. Giet het vet uit de pan weg. Maak met het achtergebleven bruin in de pan de jus af door water of bouillon toe te voegen. Vind je de jus te dun, dan kan je het binden met aangelengde maïzena a of bloem.
  5. Bouillon voor de soep ontvet je door deze af te laten koelen en het gestolde vet eraf te scheppen.
  6. Een stamppot of puree kun je smeuïg maken door ontvette jus, bouillon of halfvolle melk toe te voegen in plaats van roomboter of margarine
  7. Wanneer in een recept crème fraiche of zure room genoemd wordt, kun je een minder vette vervanging kiezen zoals magere kwart, magere yoghurt of halfvolle koemelk.
  8. Rode sauzen zoals tomatenketchup en barbecuesaus bevatten geen vet. Mayonaise is echter net zo vet als roomboter, terwijl slasaus veel minder vet bevat. Een mager sausje kun je zelf maken van bijvoorbeeld magere yoghurt met een scheutje slasaus, wat vruchtensap en naar smaak verse groene kruiden, fijngesneden gember, knoflook, paprikapoeder, tomatenketchup en/of mosterd toevoegen.
paardenbloem-unsplash

De junk in mij

Lieve volslanke lezers, we beginnen met wat testvragen.

  1. Heb jij wel eens eten verstopt in huis?
  2. Lieg je wel eens tegen je verkering over wat je gegeten hebt?
  3. Ben je wel eens door de regen naar de supermarkt gereden, alleen om chips, koek of chocola te halen?

Ik kan hier volmondig ‘ja’ op zeggen. Ik ben een eet-junk; ik kan niet zonder eten. Sowieso denk ik 24 uur per dag aan eten. Als ik opsta begint het al. Uitjes plan ik vaak in de buurt van een restaurant en ik vind het saai om te lunchen met een boterham.

Het lastige van het hebben van een eetverslaving is dat je nooit helemaal kunt stoppen met eten. Elke dag kom je in de verleiding en moet je de juiste keuze maken. En dan heb je ook nog mensen die je de verboden waar onder de neus drukken terwijl ze zeggen: “Voor deze ene keer mag je best een stukje taart.” Herkenbaar?

Het hoort bij mij

Ik accepteer dat eten voor mij heel belangrijk is en dat ik alleen al gek word van het idee dat ik niks lekkers meer mag eten. Daarom houd ik daar rekening mee. Ik kan met mezelf afspreken dat ik niet elke dag hoef toe te geven. Als je af en toe toegeeft, wordt het stukje chocola eigenlijk nog lekkerder ook. En omdat 2 keer per week flink sport, mag ik af en toe nog wel een 2e of 3e stukje ook. Afvallen gaat dan niet niet zo snel als bij een crashdieet, maar mijn kilo’s komen ook niet zo snel terug.