Berichten

Kettler Rivo P

Mijn crosstrainer is een dressboy

Het leek zo’n uitkomst. Boven op zolder een crosstrainer zodat ik niet steeds naar de sportschool hoefde. Ik had bedacht dat ik dan zeker om de dag wel een half uur zou kunnen sporten. Lekker onder het genot van mijn favoriete serie. De kilo’s zouden dan als sneeuw voor de zon verdwijnen en ik hoefde er niet eens de deur voor uit *high five*.

Ik was nog wel gewaarschuwd

Mijn vriend zei me, toen we eenmaal in de winkel stonden, dat het misschien niet mijn beste idee ooit was: ‘iedereen heeft zo’n ding staan, maar niemand doet er wat mee’. Ik was zoals gewoonlijk eigenwijs. In het begin leek het er ook op dat ik de uitzondering op de regel zou zijn. Ik ging zo om de dag los op het apparaat. Eerst wat rustig omdat ik langzaam moest opbouwen na een zwangerschap met her en der wat mankementen, maar daarna vrij fanatiek.

Mijn liefde voor de crosstrainer was van korte duur

Dat duurde precies 3 maanden. Daarna lukte het me op een of andere manier niet om de weg naar boven te vinden. Ik had elke keer een nieuw excuus: te druk, te warm op zolder, morgen weer. Tot het van 4 keer, naar 1 keer, naar 0 keer per week ging. En nu loop ik schuldbewust met een grote boog om die crosstrainer heen. Ik voel me lui en zwak tegelijk. Dat enorme ding staat nu stof te vangen op onze zolder. Ik twijfelde al weken of ik het apparaat op marktplaats zal zetten. Tot ik mijn zus vandaag sprak. Zij heeft er ook eentje op zolder staan en traint een paar keer per week. Moet ik dan toch nog een poging wagen? Even de kiezen op elkaar en weer in het gareel? En dat dan in combinatie met 2 keer per week hardlopen.

Sylvia Witteman wil het ook

Een paar weken geleden vroeg Sylvia Witteman op Twitter waar ze op moest letten als ze een hometrainer wilde kopen. Ze kreeg veel reacties variërend van: ‘doe het niet’ tot ‘koop geen hometrainer, maar apparaat x’. Er reageerden ook een aantal enthousiastelingen die zweren bij een sportapparaat in je huis. Die mensen zitten vast in die eerste 3 maanden…. Of zijn zij de uitzondering en kan het toch? Als je maar wil.

Het valt of staat met discipline

Uiteindelijk heeft het vooral te maken met zelfdiscipline. En dan maakt het niet eens zoveel uit of je fitnesstoestel in je huis staat of op 5 minuten afstand. Je vindt namelijk altijd wel een excuus als je eigenlijk niet wil sporten.

Wat denken jullie? Heeft het zin om een fitnessapparaat in huis te halen?

 

meidenloop

Mijn eerste hardloopwedstrijd

Jeeeeej, het is gelukt. Zondag 29 juni liepen maatje Karin en ik de 5 kilometer tijdens de Utregse meidenloop. En ik kan jullie vertellen dat het er nog even om spande of we ‘m uit konden lopen. We hadden wekenlang getraind en dus kon er eigenlijk weinig misgaan. Of toch? Karin kreeg op het laatste moment een bovenbeenblessure en ik, Nathalie, kon wegens een pittige keelontsteking de laatste week ook niet meer lopen.

Onze Utregse meidenloop

Om dit spannende verhaal nog wat kracht bij te zetten, volgt hier een heus fotoverslag.

Vrijdagavond 27 juni ging ik nog even een rondje hardlopen. Karin wilde haar been nog wat rust gunnen en bleef thuis. Bij thuiskomst appte ik Karin. Ik zag het even helemaal niet zitten, omdat ik geen meter vooruit kwam zo vlak voor de wedstrijd. Na 2 kilometer moest ik al lossen en dat was ik niet van mezelf gewend. Ook Karin vond het spannend. Gelukkig hadden we elkaar.

meidenloop

Zaterdag 28 juni. ’s Middags even het startnummer en het speciale meidenloop-shirt ophalen samen met Karin, vriend en kind.  Het shirt valt klein zeggen ze, dus we nemen een xxl. Daarna lekker lunchen bij Kom Buurten. Het moet natuurlijk wel gezellig blijven :).

Kom Buurten

Ik pas daar nog even het hardloopshirt. OMG, ik zie eruit als een rollade. Dat shirt valt niet een beetje klein, ik kan mezelf er met moeite in wurmen. En ademen lukt al helemaal niet. No way dat ik als een rollade (een roze rollade, dat wel) door Utrecht ga rennen. Op onderstaande foto lijkt het nog wat, maar niks is minder waar.

Meidenloop shirt

Ik ga voor plan B. Vriend houdt kind even bezig op de trappen van Perry Sport (de held) als ik op zoek ga naar een roze hardloopshirt. Ik vind er eentje, een heel wijd, knalroze exemplaar. Meteen koop ik er een kek, kort broekje bij. Dat is handig nu het weer wat warmer wordt buiten.

Hardloopshirt Nike

Karin belt me ’s avonds. Ook zij is niet blij met het rolmopserige shirt. Gelukkig heeft zij nog een roze exemplaar liggen. Ik eet die avond een bordje pasta. Dat schijnt goed te zijn qua energie en alles. Ik laat niks aan het toeval over.

En dan is het zondagochtend. De dag van de meidenloop. Ik vind het span-nend. Ontbijten lukt niet echt, maar daar maak ik me maar niet zo druk over. Om 10.00 uur ’s ochtend ga ik naar Karin, daar verzamelen we. Haar zus en nichtje doen ook mee. Daar spelden we onze rug… uhhh… buiknummers op. Het is voor mij allemaal voor het eerst. Had ik al gezegd dat ik het spannend vind? Want hoe prik je zoiets op je shirt zonder dat je er last van hebt tijdens het rennen? Heb je er überhaupt eigenlijk last van? Had ik eigenlijk een petje, zweetbandje, zonnebril of wat dan ook om moeten doen? Aaaarghhh. Ik stap op de fiets, misschien voor iedereen beter.

Buiknummer meidenloop

Aangekomen op het terrein begint het helemaal te kriebelen. Wat een hoop mensen. Ik krijg een lichte migraine van al de roze shirtjes, maar de sfeer zit er al goed in. We plassen, drinken, lopen wat rond. Twijfelen over jas aan of jas uit? Petje op of petje af? Zonnebril op of zonnebril af? Ik kom trouwens ook nog aardig wat bekenden tegen. Er is een hele wereld van sportieve mensen… ik had daar serieus geen idee van. Er lopen ook van die hele dunne rond met gordels met drinkflesjes om. Shit, had ik dat ook moeten aanschaffen?

Ineens mochten we richting veld en beginnen met de warming up. Ik vond dat al best pittig. We moesten springen en hurken en nog veel meer vermoeiende dingen. Dat doe ik anders nooit.

Zwager John (die de dag ervoor een triatlon had gedaan) was er om ons aan te moedigen, onze tassen te dragen en om foto’s te maken. Hier is er eentje van voor de wedstrijd. We stonden te wachten tot we los mochten gaan. De regen ging in ieder geval al wel los, en het waren koude en dikke druppels. Op deze foto zie je Karins zus Mirjam, mijzelf (Nathalie), nichtje Jari en Karin zelf.

Voor de wedstrijd

En toen mochten we los. Sjonge, jonge: wat was dat tof. Allemaal tegelijk en iedereen juichen. Toen wist ik nog niet dat we na 1 bocht al helemaal stil kwamen te staan: een opstopping. En dat helpt niet echt mee zo vlak na de start. Ik zei hardop dat dat onze tijd ging kosten. Alsof we daar mee bezig waren. Het klonk wel stoer trouwens. Mirjam en Jari gingen meteen al vooruit. Karin en ik moesten achterblijven, maar dat hadden we stiekem al verwacht. De rit uitlopen was voor ons al goed genoeg.

Bij het waterpunt op de Oudegracht voelde ik me bijna een professionele hardloopster. Daar stonden allemaal mensen met bekertjes water die je kon aanpakken. Maar ik had even niet nagedacht hoe je dat dan moest aanpakken en drinken terwijl je aan het rennen bent. Stom. Van schrik nam ik 2 hele grote slokken water en verslikte ik me. Van de professionele hardloopster in mij was ineens niks meer over. Vanwege de grote, koude slokken water kreeg ik ook nog eens enorme steken in mijn buik. En ik moest nog 3 kilometer. Sheisse, wat een beginnersfout. Karin had ook de steken, dat was dan wel weer gezellig. We hadden het allebei enorm zwaar. Bekijk de foto maar eens. Opgeven was voor mij echt geen optie. En voor Karin ook niet. We zullen dooooorgaan.

meidenloop

Weer 3 kilometer later komen we rennend de finish over. Ik werd aangemoedigd door vriend en kind (al heeft mijn dochter mij niet eens gezien geloof ik). Ik ben ka-pot. Maar wel een supertof gevoel. We hebben het gered. Jeeeeeeeeeeej. Deze foto is vlak na de finish gemaakt. Wat zien we er blij uit. Mirjam en Jari waren al wat eerder binnen.

Meidenloop na afloop

Hartstikke leuk hoor, dat hardlopen. Maar waarom doen we dit ook weer allemaal?

Natuurlijk voor een bitterbal op de zondagmiddag. Die smaakte ook nog eens extra lekker :).

Bitterballen

 

En toen ik de beelden terugzag op de site, werd ik me er weer even bewust van dat ik nog wat kilo’s te gaan heb. Voor mijn gevoel loop ik soepel en lichtvoetig. Afgaand op de beelden, is dat niet echt het geval. Het is meer alsof ik voor en achter 2 kussens onder mijn (roze) hardloopshirt heb gestoken.

Vanavond maar weer een salade gemaakt. En Karin en ik maken alweer plannen voor de volgende hardloopwedstrijd: de Singelloop. Doe je mee?

meidenloop

Meidenloop here I come

*Tromgeroffel klinkt* En dan gaat het er toch echt van komen. Ik ga meedoen met een georganiseerde loop. Het was een flinke stap. Medeblogger Karin heeft me over de streep getrokken. Zij heeft het vaker gedaan en zegt dat het echt heel erg tof is. Daarom wil ik het heel graag een keer proberen. En het is maar 5 kilometer, dus dat moet te doen zijn. En het is dwars door Utrecht, ook leuk.

We zijn voorbereid

Want eerlijk is eerlijk: zo’n loop zorgt wel voor een goede stok achter de deur. Was ik anders in mijn joggingbroek op de bank blijven zitten, nu moest ik wel. Ik wil natuurlijk geen flater slaan. En dus hebben Karin en ik flink getraind. Minimaal 2 keer per week trokken wij de hardloopschoenen aan en gingen los. De ene keer ging het fantastisch en de andere keren helaas helemaal ruk. Hoe het zondag zal gaan? Er is maar 1 op manier om erachter te komen.

Het schijnt verslavend te zijn. Ik houd jullie op de hoogte

Meidenloop

Fitbit

Mijn vriend de Fitbit

Ik ben er inmiddels achter dat het helpt om de hele dag door goed te bewegen. Met elke wandeling kun je weer een hapje eten verbranden. Dat betekent dat ik tijdens de lunch op mijn werk een rondje loop, dat ik wat vaker de trap pak en dat ik lopend de boodschappen doe. Al met al maak ik zo de nodige stapjes. Maar hoeveel stapjes ik zette, dat was mij onbekend.

FitbitTot ik van mijn vriend een fitbit voor mijn verjaardag kreeg. Een klein stappentellertje dat je in een armband klikt en dat ze de hele dag bijhoudt hoeveel stappen je zet. Ze zijn er in allerlei leuke kleurtjes. De stipjes aan de voorkant geven aan of je doelen behaalt. Ik heb ingesteld dat ik 10.000 stappen per dag wil lopen. Elk stipje staat voor 2000. Zo kan ik prima bijhouden of ik op schema lig. En als je je doel behaald hebt, dan trilt ‘ie. Het klinkt misschien kinderachtig, maar het helpt mij wel. In een app op je telefoon kun je de details bekijken.

 

De fitbit houdt je slaap bij

En er is meer…. :). Het apparaatje houdt ook bij of je lang slaapt en hoe goed je slaapt. Daarvoor moet je vlak voor je gaat slapen even tegen het armbandje aantikken. Het eerste dat ik doe ’s ochtends is mijn armbandje aftikken en via de app op mijn telefoon kijken wat mijn score was. Als ik stress heb, slaap ik veel onrustiger dan als ik relaxt ben.

En combineer het met de app Foodzy

Lees ook mijn blog over de app Foodzy. Daarin kun je bijhouden wat je eet en of je te veel of te weinig eet. Dat is een hele fijne app als je het geduld kunt opbrengen om alles in te voeren. Goed om te weten is dat deze app communiceert met de app van je stappenteller. Deze app kan doorgeven aan je Fitbit-app wat je hebt gegeten. En aangezien de fitbit ongeveer weet hoeveel calorieën je verbrand hebt, zie je meteen of je in de min of plus bent beland. Ik vind het ideaal.

Alleen jammer dat ik niet net als de Knight rider mijn auto KITT kan oproepen met mijn armbandje. Dat zou helemaal het einde zijn.

 

Zweten

Sporten is voor mietjes

We weten allemaal dat je sporten enorm helpt als kilo’s wilt verliezen. En het is ook nog eens gezond voor je. Blablabla. Het bekende verhaal.

Hardlopen helpt mij enorm

Toevallig vind ik hardlopen leuk. Ik ben er, eerlijk is eerlijk, aan begonnen omdat een vriendin van mij er in een paar maanden tijd enorm dun van werd. Maar uiteindelijk is het nu wel mijn sport. Ik hoef er niet voor naar een sportschool. En ik ben binnen 3 kwartier weer thuis, -500 calorieën. Kesjing.

Tips voor mensen die liever niet sporten

Ben jij niet zo iemand en vind je het allemaal maar gedoe? Je hoeft niet per se te sporten om gewicht kwijt te raken. Denk je dat ze vroeger een sportschool hadden? Nee, toen liepen ze een uur om water uit de put te halen. En weer terug. Dat noem je dan geen sporten omdat het een ander doel heeft, maar stiekem is het wel sporten. Zoek in je dagelijkse bezigheden mogelijkheden om extra te bewegen. Ik doe alvast een voorzetje.

  • Doe lopend of met de fiets je boodschappen.
  • Sloof je uit in het huis. Dan ben je gezond bezig en je huis wordt nog schoon ook.
  • Ga met je kind/partner een rondje door het huis rennen/dansen.
  • Vergeet express wat dingen op zolder zodat je nog een keer moet lopen.
  • Beweeg terwijl je televisie kijkt.
  • Spreek met vrienden af om een stuk te wandelen/fietsen ipv een hapje te eten of te borrelen.
  • Ga lopend of fietsend naar vrienden die je normaal alleen met de auto zou bezoeken (niet overdrijven hoor).
  • Pak vaker de trap in plaats van de lift.

En alles bij elkaar gaat dit ook het verschil maken. Met een uurtje fietsen verbrand je misschien wel 300 calorieën. En dat zijn toch weer die 6 bitterballen op het terras.

Tegel-Sweat