Berichten

Schaaltjes chocolade met mooie spreuk

Op bezoek: koekje bij de koffie?

Dit weekend ging ik naar een goede vriendin in Groningen. Ik had daar heel veel zin in, want het is altijd beregezellig en we hadden veel bij te kletsen. Toen wij op 10 minuten afstand van elkaar woonden, zagen we elkaar meerdere keren per week. En meestal ging dat gepaard met veel thee met koekjes en chocola, frietjes, kroketten en tiramisu en een flinke fles wijn erachteraan. Kortom: ik had een reputatie hoog te houden. Nu wilde ik de situatie voor zijn dat zij allemaal lekkere dingen in huis heeft gehaald speciaal voor mij en dat ik het moeilijk vind om nee te zeggen. En dat terwijl Karin en ik in onze suikerloze week zitten.

Kennen jullie dat dilemma?

Teken van gastvrijheid

Als je aangekondigd op bezoek komt bij iemand, dan is er meestal wat lekkers bij de koffie. En dan vind ik het altijd een klein beetje onaardig om niks te nemen. Het voelt alsof je een cadeautje van iemand krijgt en dat vervolgens afwijst. Zeker als iemand er een uur voor in de keuken heeft gestaan. Misschien ben ik de enige die daar zo ingewikkeld over doet, dat zou heel goed kunnen.

Ik maak me er zelf ook schuldig aan

En eerlijk is eerlijk: ik doe het ook. Ik zorg altijd dat ik wat lekkers in huis heb als er bezoek op de stoep staat. Sterker nog: ik moet aan de beademing als we niks lekkers in huis hebben als er iemand langskomt. Gelukkig kan ik tegenwoordig redelijk bakken en heb ik zo appeldriehoekjes of cake gemaakt.

Maar misschien breng ik anderen ook in verlegenheid, omdat ze liever niets wilden nemen en zich nu verplicht voelen. Ik heb vrienden en familie die mijn zelfgemaakte taart resoluut afwijzen. Aan de ene kant voel ik me dan een beetje in mijn hemd gezet, maar aan de andere kant geef ik ze groot gelijk. Het zou toch van de zotte zijn dat je alles maar moet eten wat je aangeboden krijgt?

Vooraankondiging

Ik heb die lieve vriendin uiteindelijk een berichtje gestuurd. Dat ik probeer te minderen met zoete dingen en dat ze voor mij niks in huis hoef te halen. Ik vind een kopje thee met haar gezelschap al perfect genoeg. En wat denk je? Ze was blij met mijn berichtje en is ook een dagje gaan minderen met suiker. We hebben de dag uiteindelijk afgesloten met een paar stukjes sushi. Zonder suiker, dat wel.

Advies gevraagd

Hoe doen jullie dat? Vinden jullie het moeilijk om eten af te slaan of juist helemaal niet? Lees ook de blog van Karin die lesgeeft en regelmatig traktaties van ouders voor haar neus krijgt.